prodigaliter

prodigaliter [LL] , in a prodigal, extravagant, or lavish manner. s1189 sinite ipsum que sua sunt ~iter consumere M. Par. Min. II 18; s1214 distribuentes regium thesaurum ~iter Flor. Hist. II 151; multi ~iter contra liberalitatem eciam Aristotelis distribuant indignis que non donant sed proditorie usurpant dissipando bona Dei Wycl. Civ. Dom. I 11; s1376 ~iter expendens que per avariciam a suis tenentibus pauperibus extorquebat Chr. Angl. 84; s1422 omnem ‥ substanciam ‥ minus monachaliter, satisque ~iter, expendebat Amund. I 86; 1478 bona ~iter dilapidaret et dissiparet Mon. Hib. & Scot. 479a.