propagmen
propagmen, ĭnis, n. [1. propago],
- propagation; trop., prolongation: vitae, Enn. ap. Non. 64, 32 (Ann. v. 458 Vahl.).
propāgmen, inis, n. (propago), die Verlängerung, vitae, Enn. ann. 160.
prōpăgmĕn, ĭnis, n. , prolongation : Enn. Ann. 160.