prophetice
prŏphētĭcē, adv., v. propheticus fin.
prophēticē, Adv. (propheticus), prophetisch, weissagerisch, Tert. de monog. 4. Augustin. de civ. dei 18, 44. Interpr. Iren. 4, 20, 5.
et revera vere ~e et omnia prophetica hic
sicut ~e scriptum fuit, sic recitatum ~e, tanquam venturum sit secundum intentionem apostoli
‘verba oris ejus iniquitas et dolus’ ait psalmista, per spiritum previdens ~e protestacionem ‥ Joannis vicesimi secundi
summe [MS: summo; l. Simon ] ille justus / ait prophetice / mundo lumen ortum, / salutem patrie /
quasi ~e effigiavit mores, actus, et numerum virorum apostolicorum qui post venturi forent in ecclesia Dei
credo quod quidam somniat eas ~e fuisse tunc illatas(
prŏphētĭcē (propheticus), prophétique- ment : Tert. Mon. 4.
prophetiam. Hadrianus PP. in Epist. ad Episc. Hispan. contra Elipand. inter Conc. Hisp. tom. 3. pag. 94 :
Quæ cuncta et juxta literam Prophetice et mystice revelata, nostri mediatoris designant personam.Occurrit alibi passim.