propheticus
prŏphētĭcus, a, um, adj., = προφητικός,
- predicting, prophetic, prophetical (eccl. Lat.): Moyses propheticus, non poëticus pastor, Tert. Cor. Mil. 7: sermo, Vulg. 2 Pet. 1, 19.—Adv.: prŏphētĭcē, prophetically (eccl. Lat.): prophetice dictum, Tert. Mon. 4; Aug. Civ. Dei, 18, 44.
prophēticus, a, um (προφητικός), weissagerisch, prophetisch, litterae, Lact.: libri, Augustin.: voces, os, Prud.: Moyses propheticus, non poëticus pastor, Tert.
audiamus potius quid ~a tuba persultet
secundum ~am vocem Mosy
futura profeticae divinationis oracula ‥ praesago afflatus spiritu expertus est
postremo addit, ~o ore dicens, “jam enim quando veniemus ad habitacula vestra”
ut verbis ~is utar
nesciens illius ~e comminationis ultionem
audite ‥ quid de vobis ~o spiritu sanctus ‥ apostolus ‥ praedixerit
cui tempore illo propositus Boisil magnarum virtutum et ~i spiritus sacerdos fuit
quaedam ~o praedixerat spiritu
obitus sui diem spiritu ~o predicabat
magno cum ululatu illud ~um dicat
juxta illud ~um ‥
caveant ‥ ne illud prophaeticum de eis dicatur: ‘quod infirmum fuit non consolidastis’
eam [ecclesiam ] ‥ juxta profetitum illud ‘erit deauratio in templis’ plurimum adaugere curavit
Enoch ‥ scripsit quedam ~a(
sidera discuciant, obscura profetica dicant
quorum inertiam ‥ ~us noster increpat armentarius
judicem ‥ quem rex ~us et opilionum fortissimus ‥ denuntiat
commentator super libros ~orum
prŏphētĭcus, a, um, prophétique, qui prophétise, prophète : Hier. Ep. 130, 14 ; Tert. Anim. 40.