pusillus

pusillus, very little, very small, petty, insignificant

Could not find pusillam in Logeion dictionaries.

pusillam Adjective: feminine accusative singular of pusillus

pŭsillus, a, um, adj. dim. [pusus], very little, very small, petty, insignificant (class.).

I Lit.: pueri, Cato R. R. 157, 10: testis, Cic. de Or. 2, 60, 145; cf. Hor. S. 1, 5, 69: terra homines nunc educat pusillos, Juv. 15, 70: mus, Plaut. Truc. 4, 4, 15 (868): villula valde pusilla, Cic. Att. 12, 27, 1: folia (herbae), Plin. 25, 13, 103, § 162: epistula, Cic. Att. 6, 1, 23: pusilli et contempti libelli, id. Verr. 2, 2, 75, § 185: cui satis una Farris libra foret, gracili sic tamque pusillo, Hor. S. 1, 5, 69: vox, small, thin, weak, Quint. 11, 3, 32: habuimus in Cumano quasi pusillam Romam, Cic. Att. 5, 2, 2.—Comp.: maritus quovis puero pusillior, Ap. Met. 5, 9, 24; pusillo animo, Vulg. Col. 3, 21.— Absol.: pŭsillum, i, n., a very little, a trifle: nactus pusillum laxamenti, Treb. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3: aphaca pusillo altior lenticula est, a trifle taller, Plin. 27, 5, 21, § 38: pusillum a vero discedere, a little, Quint. 8, 6, 28; cf. Cato R. R. 90: post pusillum, after a little, Vulg. Judith, 13, 11; id. Luc. 22, 58.—
II Trop., little, small, petty, paltry: animus, a petty spirit, Cic. Fam. 2, 17, 7; Sen. Ira, 3, 43, 4: Siculus ille capitalis, creber, acutus, brevis, paene pusillus Thucydides, Cic. Q. Fr. 2, 11 (13), 4; Mart. 3, 62, 8: pusilli animi, little courage, diffidence, Hor. S. 1, 4, 17: ingenium, Mart. 9, 51, 1: causa, trifling, Ov. R. Am. 730: res (opp. grandes), Quint. 11, 3, 151: quod dixi tamen, hoc leve et pusillum est, Mart. 4, 43, 9: causidicus, Juv. 10, 121.

pusillus, a, um (Demin. v. pusus), sehr klein, winzig, im kleinen, bes. im Sinne des Ungestalteten, im Wachstum Zurückgebliebenen, zwergartig, I) eig.: puer, Cato u. Varro fr.: testis, Cic.: homines, Iuven.: mus, Plaut.: Roma, Cic.: epistula, Cic.: folia, Plin.: domus pusilla res publica est, ein Staat im kleinen, Sen. – Compar., maritus puero pusillior (pusilior), Apul. met. 5, 9. – subst., pusillum, ī, n., ein klein wenig, eine Wenigkeit, Kleinigkeit, ein bißchen, salis, Marc. Emp.: dulcedinis (Ggstz. largiter acerbitatis), Ascon.: laxamenti, Trebon. in Cic. ep.: hoc unum occurrit, in quo pusillum inest insaniae, Sen. rhet.: pusillo altior, ein wenig höher, Plin.: pusillum ab ea discedo, Quint.: pusillum extra progrediar, ich will nun einen Augenblick vom Thema abschweifen, Vitr.: da fridam (= frigidam) pusillum, gib ein bißchen kaltes Wasser, Corp. inscr. Lat. 4, 1291. – II) übtr., sehr klein, sehr gering, der extensiven u. intensiven Stärke, dem Grade, der Geltung nach: a) v. der Zeit, subst., pusillum, ī, n., eine kleine Weile, post pusillum, Vulg. sap. 15, 18; Matth. 26, 73 u.a.: requiescere p., Vulg. Marc. 6, 31. – b) v. der Stimme, leise, vox, Quint. 11, 3, 32. – c) v. der Begabung, sehr gering, -dürftig, nicht sehr schöpferisch, ingenium, Mart.: causidicus, beschränkter, Iuven. – d) v. Muth, sehr gering, animus, Blödigkeit, Hor. sat. 1, 4, 17. – e) v. Gesinnung u. Denkart (Ggstz. magnus), kleinlich, kleindenkend, animus, Cic. u.a.: tam pusilli oris quam animi, Sen.: prägn., homo, Vatin. in Cic. ep. – f) dem Stande, der Geltung bei anderen nach gering, unbedeutend, homo (Ggstz. vir magnus), Sen. de ira 3, 25 in.: Plur. subst., pusilliores, Lucian. in Cypr. epist. 22, 1. – g) v. Verhältnissen, Zuständen usw., gering, geringfügig, kleinlich (Ggstz. magnus, grandis), res, Quint.: causa, Ov.: sententiae, Sen.: quod dixi tamen, hoc leve et pusillum est, Kleinigkeit, Mart. – neutr. pl. subst., scito animum non minus esse pusillis (mit kleinlichen Dingen) occupatum, Sen. ep. 115, 2.

pusillus [CL] 1 very small in size. venerunt post vestigia ejus duo ~a animalia maritima V. Cuthb. II 3; ambo hi stature modice, pauloque mediocri plus ~e Gir. TH III 52; iste stature ~us mirantibus cunctis papa sc. quod parvitate presulatur est R. Niger Chr. II 139; quia statura ~us sum, ascendam in aliquam de arboribus J. Ford Serm. 18. 1; cum vero, pre densa vulgi astante corona, pluribus, et precipue statura ~is, desideratus minime pateret accessus Mir. J. Bev. C 328. 2 (of age) very young, immature. b (as sb. m.) young child (w. ref. to Matth. xviii 6). cum canibus aut catis vel etiam pueris ludere vosque, non puerum nunc et ~um, set grandem jam et adultum, viris bonis et discretis fatuum ostendere consuevistis Gir. SD 132. b videte et cavete studiosius ne contemnatis de hiis milibus unum, ne judicetis, ne scandalizetis unum quemlibet de his ~is J. Ford Serm. 6. 9; hoc precepit Christus ne ~os scandalizent S. Langton Ruth 101; iste ‥ suum monasterium deserendo non solum scandalizavit unum Christi ~um, sed multos Ric. Armagh Def. Cur. 1405 (recte 1305) . 3 very small in amount, degree, or extent. tota haec superstitio et solennitatum insolentia, quibus hi ~is viribus jactanticuli rude vulgus attrahere sibi contendebant Gosc. Lib. Mild. 1; ~um gregem xx monachorum quem recepit ‥ ad numerum centum monachorum augmentavit Ord. Vit. III 5 p. 91. 4 of very little importance, trifling; b (as sb. m.) one who is of very little importance. c insignificant, humble (of Christ’s flock, w. ref. to Luc. xii 32). 1002 (12c) nos miserrimi pauperes ~i tantum peregrinique CD 1295; sepe gerit nimios causa pusilla metus Walt. Angl. Fab. 23. 8; captata benevolentia ~is interdum munusculis et impetrata V. Edm. Rich C 592; Deus dignatus est nobis ~is patefacere Ripley 178. b maximam reputans pravitatem majoribus atque ~is presidens alcius, nisi quod et mentem regeret artius V. Edm. Rich C 609. c adhuc pauci estis, et vos multitudo expugnat. nolite tamen timere, ~us grex P. Blois Ep. 78. 241D; Domine, dic quo modici delitescent, / et gregis quem movebit cura pusilli? J. Howd. Cant. 168. 5 petty or mean, (in phr. as sb. n. ~um animi) meanness of spirit. non me velim sic angusti animi esse credas, quod propter metum et pusilum [sic] animi mihi nubere recusarem Liv. Op. 233. 6 (n. sg. as adv., of time) for a little while, for a short time. b (in adv. phr. post ~um) after a short time. tunc videns malitiosus ille se et machinamenta sua haberi contemptui, exivit, et ~um siluit Alex. Cant. Mir. 50 (II) p. 261. b quicquid ex divinis litteris per interpretes disceret, hoc ipse post ~um ‥ in sua ‥ lingua proferret Bede HE IV 24 p. 258; post ~um me revisens, invenit sedentem et jam loqui valentem Ib. V 6 p. 291; sed a sompno post ~um experrectus Gir. Æthelb. 14; 1294 post ~um murmurantes ‥ discesserunt Flor. Hist. III 89; post ~um misit rex castellanis pro transitu libero Elmh. Hen. V 9 p. 62. 7 (in gl.). parvus, ~us ‥ quasi diminutivum ejus Osb. Glouc. Deriv. 409; paulus, parvus, ‥ ~us Ib. 467.

…idque tu facis, quasi ego Graece, non Latine dixerim. ruta et menta recte utrumque ; volo mentam pusillam ita appellare ut rutulam ; non licet. belle tectoriola ; dic ergo etiam pavimenta isto modo ; non potes…

Cicero, Epistulae ad Familiares
…mentis iudicum commoverat. Hortalus in ea causa fuit cuius modi solet. nos verbum nullum ; verita est enim pusilla, quae nunc laborat, ne animum Publi offenderem. his rebus actis Reatini me ad sua Τέμπη duxerunt ut…

Cicero, Epistulae ad Atticum
…operam. is erat ante manu missus quam productus. ne diutius pendeas, palmam tulit ; sed nihil tam pusillum, nihil tam sine voce, nihil tam. .. verum haec tu tecum habeto. in Andromacha tamen…

Cicero, Epistulae ad Atticum
…tum Domiti, Catonis, Lentuli, Bibulorum ; quod ad te etiam scripseram ; sed videlicet, cum illam pusillam epistulam tuam ad me dabas, nondum erat tibi id notum. qua re omni studio a te, mi…

Cicero, Epistulae ad Brutum
…confirmavi ad eam causam etiam Furnium nostrum quem ad annum tribunum pl. videbam fore. habuimus in Cumano quasi pusillam Romam. tanta erat in his locis multitudo ; cum interim Rufio noster, quod se a Vestorio observari videbat…

Cicero, Epistulae ad Atticum
…nemo dicacior. Hoc, opinor, primum, ne, quotienscumque potuerit dictum dici, necesse habeamus dicere. Pusillus testis processit. Licet inquit rogare Philippus. Tum quaesitor properans modo breviter. Hic ille non accusabis perpusillum rogabo…

Cicero, de Oratore
…vero illius erat solius, id mecum communicat equitibus auxiliariis, inquit, cum amplius frumenti postularemus. illud vero pusilli animi et ipsa malevolentia ieiuni atque inanis, quod Ariobarzanem, quia senatus per me regem appellavit mihique commendavit ,…

Cicero, Epistulae ad Familiares
…, quod utitur L. Cotta. si nihil conficietur de Transtiberinis, habet in Ostiensi Cotta celeberrimo loco sed pusillum loci, ad hanc rem tamen plus etiam quam satis. id velim cogites. nec tamen ista pretia hortorum…

Cicero, Epistulae ad Atticum
…, quem ad modum aliquot Graeci locuti sunt, Siculus ille capitalis, creber, acutus, brevis, paene pusillus Thucydides ; sed utros eius habueris libros duo enim sunt corpora an utrosque nescio. me magis de Dionysio delectat…

Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
…. habes ad omnia. non, ut postulasti, χρύσεα χαλκείων sed paria paribus respondimus. ecce autem alia pusilla epistula quam non relinquam ἀναντιφώνητον. bene me hercule potuit Lucceius Tusculanum, nisi forte solet enim cum suo tibicine…

Cicero, Epistulae ad Atticum

Menu

Word wheel

pusillus

Saved

Recent