ratificare

ratificare [ML < CL ratus+-ficare] 1 to make valid or binding, to confirm, ratify (law, act, or sim). c1149 abbas et conventus S. Ebrulfi ~averunt factum R. sui monachi de donacione ville de K. Cart. Chester 507 p. 291; res ‥ gestas potest vel ~are vel infirmare Bracton f. 17 p. 66; 1265 nos vero easdem donaciones, dignitates et libertates ac possessiones ~antes Cart. Chester 27 p. 82; s1273 iste Georgius ‥ confirmavit et †satifiavit [l. ratificavit] et puravit nobis ingressum quem habuimus in terris Johannis de E. ‥ pro xx marcis Ann. Dunstable 257; 1302 quod quidem escambium ‥ rex ‥ per cartam suam ~avit PQW 109; 1335 donacionem et concessionem predictas ‥ tenore presencium ~amus et eciam acceptamus RScot 380a; ~avit omnes leges quas Dunwallo Molmuncius ordinaverat Eul. Hist. II 239; 1514 hoc ‥ testamentum ‥ rite factum ~amus, approbamus Scot. Grey Friars II 141. 2 to confirm as correct or acceptable, to sanction, approve. ~ant sancti quod Josephus asseverat Bacon Maj. I 176. 3 to confirm as available or accessible. civitatis Venecie probitates estimo superfluum enarrare, cum jam omnibus mare navigantibus sit ~atum Eul. Hist. II 112.