rationabilitas
rătĭōnābĭlĭtas, ātis, f. [rationabilis],
- reasonableness, rationality, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 9, 5.
ratiōnābilitās, ātis, f. (rationabilis), die Vernünftigkeit, Vernunft, Mythogr. Lat. 3, 6, 16 u. spät. Eccl. – Apul. de dogm. Plat. 1, 13 jetzt rationabilem.
‘spiritus vester’ ~as. ‘et anima’ sensualitas
~as enim inest anime tam secundum electivam quam secundum discretivam quam secundum detestativam
quia nemo sapiens sine sapiencia, igitur nemo sapiens sine cognicione talium ydearum, neque aliquis virtuosus sine cognicione racionabilitatum faciendarum virtuose
letitiam et ~atem recipere et habere
auctoritas scribencium, diligencia recipiencium, ~as contentorum et irracionabilitas singulorum errorum
rătĭōnābĭlĭtās, ātis, f. , faculté de raisonner : Myth. 3, 6, 16.