ratiuncula
ratiuncula, a small reckoning, little account
rătĭuncula, ae, f. dim. [ratio].
- A small reckoning, a little account: subduxi ratiunculam, Quantum aeris mihi sit, quantumque alieni siet, Plaut. Curc. 3, 1 (371); id. Capt. 1, 2, 89 (198); Ter. Phorm. 36.—
- II A slight ground or reason: leves, Cic. Tusc. 4, 19, 43: huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit, id. N. D. 3, 29, 73.—
- 2 In dialectics, a petty syllogism: concludunt ratiunculas Stoici, Cic. Tusc. 2, 12, 29: humanis ratiunculis falsis contravenire conantur, Aug. Civ. Dei, 20, 1, 1.
ratiuncula, ae, f. (Demin. v. ratio), I) die kleine Rechnung, subducere (abschließen) ratiunculam, Plaut. capt. 192; Curc. 371: erat ei de ratiuncula apud me reliquum pauxillulum nummorum, Ter. Phorm. 36. – II) übtr.: A) der schwache Grund, -Vernunftgrund, leves ratiunculae, Cic. Tusc. 4, 43: huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit, unterstützt mit gar feinem V. (ironisch), Cic. de nat. deor. 3, 73. – B) als dialekt. t. t., der kleinliche Vernunftschluß, concludunt ratiunculas Stoici, Cic. Tusc. 2, 29: humanis ratiunculis falsis atque fallacibus contravenire conantur, Augustin. de civ. dei 20, 1. no. 1.
stultissimum est altissima Dei misteria humanis ~is investigare velle
quod mea olim devotio ‘de bissexto’ paucis inchoavit ~is
~as, partes rationis diminutive
dixi Deum carni unitum ante animam, nec solum dixi, verum et ~as adduxi
de captiosis ‥ atque fallacibus ~is breve preceptum est
sufficit enim ~a frequenter ad peremptionem hereseos
rătĭuncŭla, (15) æ, f. , (ratio), ¶ 1 petit compte : Pl. Capt. 192 ¶ 2 faible raisonnement : Cic. Tusc. 4, 43 ; Nat. 3, 73 || pl., petits arguments, subtilités : Cic. Tusc. 2, 29.
- 1. (kom.) kleine rekening;
- 2. zwakke reden, slap argument; ook iron.
ratiuncula ae, f dim.
- ratio, a small reckoning, little account: erat ei de ratiunculā relicuom pauxillulum Nummorum, T.—A slight ground, trifling reason: leves: huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit.—A petty syllogism.