reclinatio
reclīnātio, ōnis, f. (reclino), I) das Zurückbeugen, capitis, Augustin. serm. 62, 2. – II) übtr., das Ausruhen (die Erholung) von etw., nulla a laboribus reclinatio, Ambros. de bono mort. 3. § 12 extr.
~one ‥ capitis humilitatem suam significavit
ab hujus arboris umbra ‥ in qua et refrigerium habes ab aestu et repausationem a lassitudine et ~onem quoque ad somnum
cujus oculi sunt multi motus aut duri sive tardi intuentes tamen acute cum ~one carnis ciliorum significant hominem valde malitiosum
rĕclīnātĭō, ōnis, f. (reclino), ¶ 1 action de pencher, inclinaison : Aug. Serm. 62, 2 ¶ 2 [fig.] repos, relâche : Ambr. Bono mort. 3, 12.
Reclination, in Glossis Lat. Gall. Sangerman. MSS. Propensio, secunda voluntas, Gall.
Adfuit idem serenissimus Egica Princeps, placida devotionis arce sublimis et strenua culminis Reclinatione laudabilis.Vide Reclinis.