reclinatorium
rē̆clīnātōrĭum, i, n. [reclino]; in plur.,
- the back of a couch: reclinatoria vulgus appellat ornamenta lectorum, quae fulciunt toros sive caput, Isid. Orig. 19, 26, 3. —
- II The seat in a chariot: aureum, Vulg. Cant. 3, 10.
reclīnātōrium, iī, n. (reclino), I) die Rückenlehne, Isid. orig. 19, 26, 3. – II) die Lagerstätte, Vulg. cant. 3, 10.
rĕclīnātōrĭum, ĭī, n. (reclino), reposoir : Vulg. Cant. 3, 10 || dossier [de lit] : Isid. Orig. 19, 26, 3.
Fulchra, ornamenta lectorum, dicta, quod in his fulcimur, id est, sustinemur, vel quod thoros fulciant, sive caput, quæReclinatoria vulgus appellat.
Eadem habet Durandus lib. 1. Ration. cap. 1. num. 30. Idem Hugo cap. 7 :Reclinatoria contemplativos designant, in quibus Deus sine offensa requiescit.
Plebs(cum cantatur Evangelium in Missa) baculos hic deponit,Reclinatoria relinquit, caput detegit, etc.
Ecclesiamque istam tanquam cubile,Reclinatorium animæ suæ custodiant, ut sicut cætera corpori, ita hæc animis profutura conserventur.
Herrgottad calcem vet. Disciplinæ Monast.
Et postea stat inclinis inter Reclinatorium, et dextrum cornu altaris, etc.Infra :
Unus autem de ministris tollit de armario scutellam, et allatam tenet cum linteolo super Reclinatorium, quod est, quantum puto, propter hoc maxime factum inter duas Ciborii columnas, super quam[ Diaconus mittit patenam, in qua Domini corpus est divisum. Calicem quoque cum sanguine dat Subdiacono intrinsecus stanti inter Reclinatorium et altare : qui tenebit eum reclinem, quam conjunctius poterit erga scutellam. Communicat primus Diaconus, et post eum alii.quodin editis]
Mox autem ut ille minister, qui supererat, digitis Diaconi vinum superinfudit, accedit extra Reclinatorium, deferens calicem alium minorem cum ampulla, quam subministravit Subdiacono, et post ab eodem recipit, ut Sacerdos quoque lavet digitos illos, quibus Dominicum corpus tractavit.
Ferculum, vel discum, in Glossis Arabico-Latinis.