reclino
reclino, to bend back, cause to lean, recline
Frieze-Dennison Vergil
reclīnō, āvī, ātus, 1, a.: recline; rest, lay back or down, 12.130.
rē̆-clīno, āvi, ātum, 1, v. a. [clino, κλίνω], to bend back, lean back, recline (class. but rare).
- I Lit.: alces ad eas (arbores) se applicant atque ita paulum modo reclinatae quietem capiunt ... Huc cum se consuetudine reclinaverunt, etc., Caes. B. G. 6, 27: caput, * Cic. Arat. 417: non habet ubi caput reclinet, Vulg. Matt. 8, 10: scuta, to lay aside, rest, * Verg. A. 12, 130: corpora prona, to turn over, Stat. Th. 9, 369.—Mid.: reclinari ad suos (in dicendo), Quint. 11, 3, 132: te in remoto gramine reclinatum, Hor. C. 2, 3, 7: reclinatus in cubitum, Petr. 39, 2; cf.: in aliquod adminiculum, Sen. Ep. 36, 9.—
- II Trop.: nullum ab labore me reclinat otium, removes, releases me, Hor. Epod. 17, 24: in quem onus imperii reclinaret, might lean, rest, be supported by, Sen. Cons. ad Marc. 2, 3.— Absol., to revolt, become rebellious: nec arrogantibus verbis quidquam scripsit (Julianus), ne videretur subito reclinasse, Amm.20, 8, 4.
reclīno, āvī, ātum, āre (re u. *clino, griech. κλίνω), I) tr. zurückbeugen, rückwärts anlehnen, -hinlehnen, A) eig.: se, Caes.: caput, Cic. fr.: scuta, daran lehnen (nämlich an die Speere), Verg. – reclīnātus, a, um, zurückgebogen, angelehnt, Caes.: in cubitum, auf den Ellenbogen gestützt, Petron.: in gramine, hingestreckt, Hor. – B) übtr.: 1) im allg.: in alqm onus imperii reclinare, die Last der Regierung auf jmds. Schultern legen, Sen. ad Marc. 2, 3. – 2) erquicken, nullum a (nach) labore me reclinat otium, Hor. epod. 17, 24. – II) intr. Nachtlager (Beilager) halten, cum principe, Ven. Fort. vit. S. Radeg. 5.
See: reclinare
rĕclīnō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 tr., pencher en arrière, incliner en arrière : huc se reclinare Cæs. G. 6, 27, 5, sʼincliner (sʼappuyer) là-dessus ; paulum reclinatæ Cæs. G. 6, 27, 3, légèrement inclinées en arrière || scuta Virg. En. 12, 130, déposer à terre les boucliers ; in gramine reclinatus Hor. O. 2, 3, 7, étendu sur le gazon || [fig.] in aliquem onus imperii reclinare Sen. Marc. 2, 3, faire reposer sur qqn le fardeau du pouvoir ; nullum a labore me reclinat otium Hor. Epo. 17, 24, aucun loisir ne me repose de ma peine ¶ 2 intr., se coucher : Fort. Rad. 5.
- 1. achteroverbuigen, achteroverleunen [se; caput]; ➤ in gramine reclinatus uitgestrekt;
- 2. (Sen.) (metaf.) ~ in alqm op iems. schouders leggen [onus imperii];
- 3. (Hor.) rust schenken; ➤ nullum a labore (na gedane arbeid) me reclinat otium.
reclino , as, are. act. n.
倚靠彼。In quem onus imperii reclinaret 誰當國政之任。
Suggest a Translation
See an image
倚靠彼。In quem onus imperii reclinaret 誰當國政之任。
Suggest a Translation
See an image
re-clīnō āvī, ātus, āre,
- to bend back, cause to lean, recline: alces ad eas (arbores) reclinatae, Cs.: caput: scuta, rest, V.: ab labore me, relieve, H.