redeo
redeo, Of persons, to go back, turn back, return, turn around
Could not find redito in Logeion dictionaries.
redito Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular, Verb: future active imperative 2nd singular, Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: future active imperative 3rd singular of redeo
in the spring leaves return to the trees
sole command returned to Caesar
- I To go or come back; to turn back, return, turn around (freq. and class.; syn. revertor).
- A Lit.
- 1 Of persons.
- α Absol.: bene re gestā salvus redeo, Plaut. Trin. 5, 2, 58 (1182); 4, 3, 82 (1089): velletne me redire, Cic. Sest. 59, 126: et non nisi revocaretis, rediturus fuerim, Liv. 5, 51.—
- β With ex and abl.: erus alter ex Alide rediit, Plaut. Capt. 5, 4, 9 (1006): e provinciā, Cic. Verr. 1, 6, 16: ex illis contionibus domum, Liv. 3, 68.—
- γ With ab and abl.: a portu, Plaut. Most. 2, 1, 16 (363): a portā, id. Merc. 4, 4, 9 (749): a foro, id. Aul. 2, 6, 7 (356); id. Ps. 4, 3, 11 (1027); cf.: a foro do mum, id. Aul. 2, 3, 6 (273); id. Cas. 3, 4, 1 (591): ab re divinā, id. Poen. 1, 2, 193 (402): a cenā, Ter. Ad. 26: a Caesare, Cic. Q. Fr. 2, 6, 7: a nobis, Verg. G. 1, 249: ab Africā, Hor. C. 4, 8, 19: a flumine, Ov. M. 1, 588 et saep.—
- δ With abl. alone: Thebis, Plaut. Ep. 3, 3, 35 (416): Cariā, id. Curc. 2, 1, 10 (225): rure, id. Merc. 3, 3, 25 (586); 4, 3, 6 (705); 4, 5, 5 (807); 8 (810); Ter. Eun. 611: colle, Ov. M. 1, 698: exsilio, Plaut. Merc. 5, 2, 106 (947): opsonatu, id. Cas. 3, 5, 16 (636); id. Men. 2, 2, 5 (277); 14 (286): suburbanā aede, Ov. F. 6, 785. —
- ε With adv. of place: unde, Plaut. Trin. 4, 2, 91 (933); Caes. B. G. 5, 11: inde domum, Ov. F. 5, 455: hinc, inde, unde, etc., Plaut. Men. 2, 1, 23 (248); id. Capt. 3, 1, 30 (490); Caes. B. G. 5, 11, 7 al. —
- ζ With adv. of time or manner: eum rediturum actutum, Plaut. Trin. 3, 3, 44 (772); 4, 4, 16 (1108): pascua haud tarde redientia, Sil. 8, 520: tardius, Ov. M. 10, 674: mature, Hor. Ep. 1, 7, 97: retro, Liv. 8, 11; 23, 28; Verg. A. 9, 794.—
- η With in and acc.: in patriam, Plaut. Men. 5, 9, 90 (1149); id. Stich. 4, 1, 3 (507); 4, 2, 7 (585): in urbem, id. Cas. prol. 65; Liv. 4, 29 fin. Drak. N. cr.: in castra, Plaut. Ep. 3, 2, 45 (381): in senatum rursus, id. Mil. 2, 6, 109 (589); cf. joined with retro, Liv. 23, 28; 24, 20; 44, 27; Ov. M. 15, 249; Verg. A. 9, 794 al.: veram in viam, Plaut. Cas. 2, 6, 17 (369); cf.: in rectam semitam, id. ib. 2, 8, 33 (469); and, in the same sense, simply in viam, Ter. And. 190; Cic. Phil. 12, 2, 7: in proelium, to renew, Liv. 22, 15, 9: serus in caelum redeas, Hor. C. 1, 2, 45: in gyrum, Ov. M. 7, 784 et saep. —
- θ With ad and acc.: ad navem, Plaut. Am. 2, 2, 32 (664): ad parentes denuo, id. Capt. 2, 3, 51 (411); so, ad aliquem, id. Aul. 2, 2, 32 (209); id. Cist. 4, 2, 56 (726); id. Mil. 4, 2, 29 (1019); 34 (1024); id. Pers. 4, 4, 107 (665): ad quos, Caes. B. G. 7, 20: ad castra, Auct. B. Hisp. 25; cf.: se rediturum ad penates et in patriam, Curt. 5, 5, 20.—
- ι With acc. alone: Syracusas, Plaut. Men. prol. 37: Romam Cic. Quint. 18, 57; Liv. 3, 5: domum, Plaut. Am. 2, 1, 37 (587); id. Cas. 5, 3, 14 (950); id. Cist. 1, 1, 92 (92); 104 (104); Hor. S. 2, 5, 6; Ov. F. 5, 455; Liv. 3, 68: Cirtam, Sall. J. 104, 1: Babyloniam, Just. 12, 10, 7; cf. (poet.): his laeti rediere duces loca amoena piorum, Sil. 13, 703.—
- κ With adv. of direction, etc.: huc, illuc, Plaut. Capt. 2, 2, 103 (353); id. Most. 1, 1, 75 (75); id. Rud. 3, 6, 41 (879); id. Am. 1, 3, 29 (527); id. Men. 4, 2, 53 (623) sq.: isto, id. Pers. 4, 3, 43 (512): intro, id. Aul. 2, 2, 31 (208); id. Cas. 3, 5, 61 (681); id. Cist. 4, 2, 37 (707): quo, Hor. S. 2, 3, 261.—
- λ With acc. of distance: ite viam, Vet. Form. ap. Cic. Mur. 12, 26: itque reditque viam, Verg. A. 6, 122.—
- μ Impers. pass.: dum stas, reditum oportuit, Plaut. Pers. 3, 3, 43 (447): ad arbitrum reditur, id. Rud. 4, 3, 79 (1016): manerent indutiae, dum ab illo rediri posset, Caes. B. C. 3, 16: ut Romam reditum est, Liv. 3, 5; 8, 11; Nep. Epam. 8.—
- ν With inf.: saepe redit patrios ascendere perdita muros, Verg. Cir. 171: hirundo reditura cibos immittere nidis, Montan. ap. Sen. Ep. 122, 12.—
- 2 Of things: astra ad idem, unde profecta sunt, Cic. Rep. 6, 22, 24; cf.: sol in sua signa, Ov. F. 3, 161: totidem redeuntia solis Lumina viderunt, id. M. 14, 423: redeuntis cornua lunae, id. ib. 10, 479: adverso redierunt carbasa vento, id. H. 21, 71: Eurus reditura vela tenebat, id. M. 7, 664: flumen in eandem partem, ex quā venerat, redit, Caes. B. C. 3, 37; cf.: amnes In fontes suos, Ov. M. 7, 200: ille qui in se redit orbis, Quint. 11, 3, 105: redeunt jam gramina campis Arboribusque comae, Hor. C. 4, 7, 1; cf.: arboribus frondes, Ov. F. 3, 237.—
- B Trop., to go or come back, to return: aspersisti aquam, Jam rediit animus, Plaut. Truc. 2, 4, 16 (367); so, animus, id. Merc. 3, 1, 32 (530); Ter. Hec. 347: mens, Ov. M. 14, 519: et mens et rediit verus in ora color, id. A. A. 3, 730: spiritus et vita redit bonis ducibus, Hor. C. 4, 8, 14: suum redit ingenium, Liv. 2, 22: memoria redit, Quint. 11, 2, 7: redit animo ille latus clavus, etc., Plin. Ep. 8, 23, 6: in pristinum statum, Gaes. B. G. 7, 54: in statum antiquum rediit res, Liv. 3, 9; cf.: reditum in vestram dicionem, Liv. 29, 17: cum Alcumenā antiquam in gratiam, Plaut. Am. 5, 2, 12 (1142): cum suis inimicissimis in gratiam, Cic. Prov. Cons. 9, 20; id. Fragm. ap. Quint. 9, 3, 41; Caes. B. C. 1, 4; Nep. Alcib. 5, 1; cf.: se numquam cum matre in gratiam redisse, had never been reconciled, i. e. had never been at variance, Cic. Att. 17, 1; and simply in gratiam, Plaut. Am. 3, 2, 59 (940); Ter. Phorm. 1029; cf.: in concordiam, Plaut. Am. 3, 3, 7 (962): in amicitiam alicujus, Liv. 25, 16: in fidem alicujus, id. 25, 1: nunc demum in memoriam redeo, I recollect, call to mind, Plaut. Capt. 5, 4, 25 (1022); so, in memoriam mortuorum, Cic. Sen. 7, 21; id. Inv. 1, 52, 98; id. Quint. 18, 57; cf.: in memoriam cum aliquo, Ter. Phorm. 802: in corda redeunt tumultus, Claud. B. Get. 216: vere calor redit ossibus, Verg. G. 3, 272: redit agricolis labor actus in orbem, id. ib. 2, 401: rursum ad ingenium redit, he returns to his natural bent, Ter. Ad. 71; so, ad ingenium, id. Hec. 113: ad se atque ad mores suos, Cic. Div. in Caecil. 17, 57: ad se, id. Att. 7, 3, 8; but redire ad se signifies also, to come to one’s self, i. e. to recover one’s senses, Ter. Ad. 794; cf. id. And. 622; Liv. 1, 41; Hor. Ep. 2, 2, 138; cf.: ex somno vix ad se, Lucr. 4, 1023: donec discussis redeunt erroribus ad se, id. 4, 996: ad sanitatem, Cic. Fam. 12, 10, 1; cf.: reverto: in veram rediit faciem solitumque nitorem, returned to his true form (of Apollo), Ov. M. 4, 231; cf.: in annos Quos egit, rediit, i. e. he resumed his youth, id. ib. 9, 430 (for which: reformatus primos in annos, id. ib. 9, 399): in juvenem, id. ib. 14, 766: in fastos, to go back to them, Hor. Ep. 2, 1, 48: quamvis redeant in aurum Tempora priscum, id. C. 4, 2, 39: in causas malorum, to appear again as the cause of misfortunes, Tac. H. 4, 50: maturos iterum est questa redire dies, Prop. 2, 18 (3, 10), 12; so of times and events which recur periodically: annus, Verg. A. 8, 47; Hor. C. 3, 8, 9; id. S. 2, 2, 83: ne rediret Saeculum Pyrrhae, id. C. 1, 2, 5: Nonae Decembres, id. ib. 3, 18, 10: iterum sollemnia, Prop. 2, 33 (3, 31), 1 al.—Impers. pass.: tum exuto justitio reditum ad munia, Tac. A. 3, 7.—
- 2 In partic., in speaking, thinking, or writing.
- a Of the speaker, to go back, return to a former subject, to recur to it: mitte ista, atque ad rem redi, etc., Ter. Ad. 185 sq.: quid si redeo ad illos, id. Heaut. 719: sed de hoc alias: nunc redeo ad augurem, Cic. Lael. 1, 1; so, ad Scipionem, id. ib. 17, 62: ad me, id. ib. 25, 96: ad fabulas, id. ib. 20, 75: ad illa prima, id. ib. 26, 100: sed ad illum redeo, id. Fin. 2, 22, 73: ad inceptum, Sall. J. 4, 9: illuc, unde abii, redeo, Hor. S. 1, 1, 108; 1, 7, 9; 1, 6, 45: longius evectus sum, sed redeo ad propositum, Quint. 9, 3, 87; cf.: digredi a re et redire ad propositum, id. 9, 2, 4: ab illo impetu ad rationem redit, id. 6, 1, 28 et saep. —Comically: nunc in Epidamnum pedibus redeundum'st mihi, Plaut. Men. prol. 49.—
- b Of the subject: res redit, comes up again, Cic. post Red. in Sen. 11, 27; cf.: redit de integro haec oratio, Ter. Heaut. 1010.—
- II (With the idea of ire predominating; cf.: recido, redigo).
- 1 To come in as revenue, income; to arise, proceed (cf. provenio): tribus tantis illi minus redit, Plaut. Trin. 2, 4, 129 (530): ut ex eodem semine aliubi cum decimo redeat, aliubi cum quintodecimo, Varr. R. R. 1, 44, 1: possentne fructus pro impensā ac labore redire, id. ib. 1, 2, 8: ex pecore redeunt ter ducena Parmensi, Mart. 4, 37, 5: pecunia publica, quae ex metallis redibat, Nep. Them. 2, 2: ex quā regione quinquaginta talenta quotannis redibant, id. ib. 10, 3: e modio redire sextarios quattuor siliginis, Plin. 18, 9, 20, § 86; 18, 10, 20, § 89 et saep.—
- 2 To come to, be brought or reduced to; to arrive at, reach, attain a thing; constr. usually with ad; very rarely with in or an adv. of place: pilis omissis ad gladios redierunt, betook themselves to their swords, Caes. B. C. 3, 93; cf.: ad manus reditur, Auct. B. Afr. 18, 4: Caesar opinione trium legionum dejectus, ad duas redierat, was brought down, reduced, Caes. B. G. 5, 48 init.: collis leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat, sank or sloped down, descended, id. ib. 2, 8: ejus morte ea ad me lege redierunt bona, have descended to me, Ter. And. 799; so, ad hos lege hereditas, id. Hec. 172: quorum (principum) ad arbitrium judiciumque summa omnium rerum consiliorumque redeat, Caes. B. G. 6, 11: summa imperii, rerum ad aliquem, id. B. C. 1, 4; 3, 18; Ter. Phorm. 317: regnum ad aliquem, Plaut. Cas. 2, 5, 28 (336): res ad interregnum, Liv. 1, 22: mihi ad rastros res, Ter. Heaut. 931 (with redigat ad inopiam): ut ad pauca redeam, i. e. to cut the story short, id. Hec. 135; id. Phorm. 648: aut haec bona in tabulas publicas nulla redierunt, aut si redierunt, etc., have not reached, i. e. are not registered upon, Cic. Rosc. Am. 44, 128: Germania in septentrionem ingenti flexu redit, trends towards the north, Tac. G. 35: in eum res rediit jam locum, Ut sit necesse, Ter. Heaut. 359; id. Ad. 273: in nubem Ossa redit, rises to, Val. Fl. 2, 16: Venus, quam penes amantūm summa summarum redit, falls to her lot, pertains to her, Plaut. Truc. 1, 1, 4 (25): quod si eo meae fortunae redeunt, ut, etc., come to that, Ter. Phorm. 202; so, adeo res, id. Heaut. 113; 980; id. Phorm. 153; 55: omnia verba huc redeunt, come to, amount to this, id. Eun. 158; cf.: incommoditas huc omnis, id. And. 567.
B) übtr.: 1) im allg.: a) v. Pers.: in veram faciem solitumque nitorem, wieder annehmen, Ov.: in annos, quos egit, rediit, kehrte zurück in die verlebte Zeit (= wurde wieder zum Jüngling), Ov. – red. in pristinum statum, Caes.: cum alqo in antiquam gratiam, Plaut., od. bl. in gratiam, Cic. u.a., sich aussöhnen; vgl. se numquam cum matre in gratiam redisse, er habe sich nie mit der Mutter auszusöhnen gehabt (= sich nie mit der Mutter entzweit), Nep. – redire in memoriam (sich besinnen) m. folg. Acc. u. Infin., Plaut., od. m. folg. Genet. = an etwas od. jmd. zurückdenken, Cic.: so auch in memoriam secum, Ter. – red. ad se, wieder zu sich kommen, teils phys. = wieder zur Besinnung kommen, Ter., Liv. u.a.; teils geistig zu sich kommen = zur Besinnung kommen, sich wieder fassen, sich eines anderen besinnen, Cic.: verb. red. ad se atque ad mores suos, zu sich u. auf seine alten Sprünge kommen, Cic.: rursus ad ingenium u. bl. ad ingenium, wieder zu seiner alten Sinnesart zurückkehren, seinen Charakter wieder annehmen, Ter. – red. in causas malorum saepius, bei den Ursachen der Leiden öfter vorkommen, Tac. – red. ad fastos, auf die F. zurückgehen, Hor. – ut ad pauca redeam, auf weniges zurückgehe, mich beschränke = um es kurz zu machen, Ter. – Caesar ad duas (legiones) redierat, war auf zwei zurückgekommen = es waren ihm nur zwei geblieben, Caes. – impers., reditum (est) in vestram dicionem, Liv.: exuto iustitio reditum ad munia, Tac. – b) v. lebl. Subjj.: cum res redissent, die Geschäfte (nach den Ferien) wieder begonnen hatten, Cic. post red. in sen. 27; vgl. Cic. Sest. 129: redit de integro haec oratio, fängt wieder von vorn an, Ter. heaut. 1010. – redit animo ille latus clavus, da fällt mir wieder ein usw., Plin. ep. 8, 23, 6; so auch redeunt singula menti, Val. Flacc. 8, 160. – nec ita multo post Volscis levatis metu rediit ingenium, kehrten die V. zu ihrer früheren Sinnesart zurück, Liv. 2, 22, 3. – 2) insbes., in der Rede zu einem früheren Thema zurückkehren, auf etwas zurückkommen, illuc unde abii, redeo, Hor.: sed illuc redeamus, Nep.: mitte ista atque ad rem redi, Ter.: sed domum redeamus, id est ad nostros revertamur, Cic.: sed ad instituta redeamus, Cic.: sed ad prima redeo, Cic.: sed redeamus rursus ad Hortensium, Cic.: sed de hoc alias; nunc redeo ad augurem, Cic.: quamobrem ad inceptum redeo, Sall.: longius evectus sum, sed redeo ad propositum, Quint.: nunc redeo ad id, quod intenderam, Lact.: ut ad propositum meum redeam, Cels.
II) heran-, herbeigehen, hervorgehen, hinauf-, hinabgehen, A) eig.: in nubem Ossa redit, erhebt sich zu den Wolken, Val. Flacc. 2, 16. – B) übtr.: 1) als Ertrag eingehen, einkommen, iamne enumerasti id quod ad te rediturum putes? Ter.: pecunia publica, quae ex metallis redibat, Nep.: ex qua regione quinquaginta talenta quotannis redibant, Nep.: ex pecore redeunt ter ducena Parmensi, Mart.: possentne fructus pro impensa ac labore redire, Varro: tribus tantis illi (= illic) minus redit quam obseveris, Plaut.: ut ex eodem semine aliubi cum decimo (verst. grano) redeat, aliubi cum quinto decimo, Varro. – dah. aus etwas (gleichs. als Ertrag) hervorgehen, sich entspinnen, nec cernentes ex otio (Waffenruhe) illo brevi multiplex bellum rediturum, Liv. 3, 68, 8. – 2) zu etw. kommen, schreiten, greifen, a) v. Pers.: ad gladios redierunt, es blieben ihnen nur noch die Schw., Caes. b. c. 3, 93, 2: so auch unpers., comminus ad manus reditur, es kommt zum Handgemenge Mann gegen Mann, Auct. b. Afr. 18, 4. – b) v. lebl. Subjj.: bona in tabulas publicas redierunt, in die Rechnungsprotokolle der Staatskasse gekommen (eingetragen worden), Cic. – mihi illaec vere ad rastros res redit, es kommt mit mir endlich noch im bitteren Ernste zum Hacken und Graben, Ter.: in eum iam res rediit locum, ut etc., es ist so weit gekommen, daß usw., Ter. (vgl. Spengel Ter. adelph. 273): quodsi eo fortunae meae redeunt, ut etc., Ter.: postremo adeo res rediit, Ter. – omnia haec verba huc redeunt, laufen darauf hinaus, Ter. – bes. v. Gelangen in jmds. Besitz, Gewalt usw., anheimfallen, zufallen, Venus, quam penes amantum summa summarum redit, die das Hauptbuch über die Verliebten führt, Plaut.: ad te summa solum rerum redit, auf dir allein liegt die ganze Last, Ter.: eius morte ea bona ad me redierunt, Ter.: ad hos redibat lege hereditas, Ter.: velle bonis aliquem affici quam maximis, etiam si ad se ex iis nihil redeat, Cic.: summa imperii, summa rerum redit ad alqm, Caes.: quorum (principum) ad arbitrium iudiciumque summa omnium rerum consiliumque redeat, Caes.: mortuo Tullo res (Staatsregierung) ad patres redierat, Liv.: u. so Numae morte ad interregnum res rediit, Liv. – ➳ Archaist. Präs. redinunt = redeunt, Enn. ann. 475*. Paul. ex Fest. 287, 1. – arch. Fut. redeam, Plaut. aul. 273. – Imperf. rediebat, Dracont. Med. 272: rediebant, Sen. contr. 9, 3 (26), 13. – Fut. redies, Apul. met. 6, 19: rediet, Caes. Germ. phaenom. 716 (statt redit et nach Haupts Verbesserung). Augustin. c. Acad. 3, 10. § 22. Vulg. Levit. 25, 10. Ennod. dict. 9: redient, Vulg. Ierem. 37, 7. – Seltene Perf.-Form redivi, Apul. met. 4, 14. Vict. Vit. 3, 59 (redivit). Amm. 27, 5, 6. – Regelmäßig synk. Perf.-Formen, redisti, redisset, redisse; bei Dichtern auch redit, zB. Ter. Phorm. 55; vgl. Lachm. Lucr. 3, 1042. p. 209 sq.
I avec valeur du préfixe ¶ 1 revenir : ex provincia Cic. Verr. 1, 1, 16, revenir de sa province ; a foro (de foro Cic. Cæc. 89 )domum Pl. Aul. 273, revenir du forum chez soi ; a cena Ter. Ad. 26, revenir dʼun dîner ; a Cæsare Cic. Q. 2, 6, 6, revenir dʼauprès de César, cf. Virg. G. 1, 249 ; Hor. O. 4, 8, 19 ; Ov. M. 1, 588, etc. ; Caria Pl. Curc. 225 ; rure Pl. Merc. 586 ; Ter. Eun. 611 ; opsonatu Pl. Cas. 719, revenir de Carie, de la campagne, de faire les provisions, cf. Ov. M. 1, 698 ; F. 6, 785 || eodem unde redierat proficiscitur Cæs. G. 5, 11, 7, il part pour le même point dʼoù il était revenu ; cf. Cæs. C. 3, 37, 4 ; Cic. Rep. 6, 24 || Romam Cic. Quinct. 57, revenir à Rome ; in viam Cic. Phil. 12, 7, revenir dans le bon chemin, cf. Ter. Andr. 190 ; ad suos Cæs. G. 7, 20, 1, revenir vers les siens || [pass. impers.] : dum rediri posset Cæs. C. 3, 16, 5, jusquʼà ce quʼon pût revenir ; reditum est Nep. Epam. 8, 1, on revint || [acc. de lʼobjet intérieur] : redite viam Cic. Mur. 26, refaites le chemin, revenez, cf. Virg. En. 6, 122 || [fig.] redeunt jam gramina campis Hor. O. 4, 7, 1, les prairies reprennent leur verdure, cf. Ov. F. 3, 237 || ¶ 2 [fig.] a) in pristinum statum redierant Cæs. G. 7, 54, 4, ils étaient revenus à leur situation première, cf. Liv. 3, 9 ; redire in gratiam cum aliquo Cic. Prov. 20, se réconcilier avec qqn, cf. Cæs. C. 1, 4, 4 ; Nep. Alc. 5, 1 ; in fidem populi Romani Liv. 25, 1, 2, redevenir fidèle au peuple romain ; in memoriam mortuorum Cic. CM 21, se rappeler les morts ; redii mecum in memoriam Ter. Phorm. 802, le souvenir mʼest revenu ; ad ingenium Ter. Ad. 71, revenir à son caractère, à son naturel ; ad se atque ad mores suos Cic. Cæcil. 57, reprendre sa nature et son caractère ; ad se Cic. Att. 7, 3, 8, redevenir soi-même [mais Ter. Andr. 622 ; Liv. 1, 41, revenir à soi, reprendre ses esprits] ; ad sanitatem Cic. Fam. 12, 10, 1, revenir à la raison ; in veram faciem Ov. M. 4, 231, reprendre sa vraie figure ; in juvenem Ov. M. 14, 766, redevenir jeune homme ; b) Cæsar, opinione trium legionum dejectus, ad duas redierat Cæs. G. 5, 48, 1, César déchu de son espoir dʼavoir trois légions sʼétait rabattu sur deux, sʼétait contenté de deux ; collis leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat Cæs. G. 2, 8, 2, la colline sʼétant élevée doucement à la façon dʼun toit revenait peu à peu à une surface plane ; c) [dans un exposé] : nunc redeo ad augurem Cic. Læl. 1, maintenant je reviens à lʼaugure, cf. Cic. Læl. 62 ; 75 ; 96 ; Fin. 2, 73 ; illuc unde abii redeo Hor. S. 1, 1, 108, je reviens à mon point de départ, cf. Pl. Men. 56 ; Cic. Tusc. 5, 80 ; redeo ad propositum Quint. 9, 3, 87, je reviens à mon propos, à mon objet ¶ 3 venir en retour, revenir comme bénéfice, être comme revenu : Pl. Trin. 530 ; Varro R. 1, 44, 1 ; pecunia quæ ex metallis redibat Nep. Them. 2, 2, lʼargent qui était le revenu des mines, que rapportaient les mines.
II aller à un autre endroit : ¶ 1 passer dʼun état à un autre, en venir à : pilis missis ad gladios redierunt Cæs. C. 3, 93, 2, ayant lancé leurs javelots, ils en vinrent aux épées ; res ad interregnum rediit Liv. 1, 22, 1, la situation aboutit à un interrègne ; in eum res rediit jam locum ut Ter. Haut. 359, les choses en sont venues à un point tel que..., cf. Ter. Ad. 273 ; omnia hæc verba huc redeunt Ter. Eun. 158, toutes ces paroles reviennent à ceci ¶ 2 revenir à, échoir à, appartenir à : ad neminem unum summa imperii rediit Cæs. C. 3, 18, 2, le pouvoir suprême ne revint à personne uniquement, cf. Cæs. C. 1, 4, 2 ; G. 6, 11, 3.
➳ arch. redinunt = redeunt Enn. d. Fest. 286 ; P. Fest. 287 || fut. exceptionnel redies, rediet Apul. M. 6, 17 ; Sen. Ben. 1, 2, 3 || formes sync. habituelles redistis, redisset, redisse, etc.
- 1. teruggaan, terugkeren [a Caesare; a foro; ex provincia in Italiam; huc; domum; in proelium naar de strijd of om te gaan vechten; in castra; in patriam; in senatum; ad vestitum suum rouw afleggen; in viam op het rechte pad; (m. sup.) spectatum voor het schouwspel]; ➤ forma prior rediit; redit sol in sua signa; astra redeunt komen weer op; ossibus redit calor; redeunt gramina campis; redeunt frondes arboribus;
- 2. (metaf.) terugkomen, terugkeren; ➤ Caesar ad duas legiones redit er resteren Caesar nog maar twee legioenen; in pristinum statum ~ teruggebracht worden; novae rediere in pristina vires de hernieuwde krachten keerden terug in de voormalige toestand; tempora in priscum aurum redeunt het Gouden Tijdperk keert terug; ad se ~ weer tot bezinning komen, tot bedaren komen, zich herstellen; mens (of animus) redit de bezinning keert terug; Proteus in sese (in sua membra) redit verandert zich in zijn oude gedaante; cum matre in gratiam ~ zich verzoenen;
- 3. (in een redevoering of gesprek) terugkomen op (m. ad) [ad inceptum; ad instituta; ad principia defensionis]; ➤ mitte ista atque ad rem redi (Ter.);
- 4. (v. plaatsen) afhellen; ➤ collis ad planitiem redit;
- 5. (als inkomsten of opbrengst) binnenkomen; ➤ pecunia ex metallis redibat; ex qua regione quinquaginta talenta redibant; bona in tabulas publicas redierunt werden in de boeken v.d. staatskas geboekt;
- 6. ontstaan, voortkomen; ➤ ex otio bellum redibit;
- 7. overgaan op, toevallen aan (m. ad); ➤ summa imperii ad Camillum rediit; res (de regering) ad patres rediit; ager ad Ardeates redit; eius morte ea bona ad me redierunt (Ter.); ad hos redibat lege hereditas (Ter.);
- 8. (v. niet-lev.) komen tot, uitlopen op (m. in m. acc.; ad); ➤ res ad interregnum rediit het liep uit op een interregnum; res in eum locum rediit ut het is hierop uitgedraaid dat; omnia haec verba huc redeunt lopen hierop uit; ad manus reditur het komt tot een handgemeen; / samengetrokken perfectumvormen: redīsse(m), redīstī e.a.
回。出利息。— in gratiam cum libris 復攻書。— ad se 復舊行爲。從舊轍。— in memoriam ejus 思念彼。憶彼。Eo res redit 事已至此。Nihil ad me redit ex his 此等物無所利我。Pecunia quae ex metallis redibat 諸礦所入之錢。\Reditur 回來。\Redeam pro Redibo.
Suggest a Translation
See an image
- (redīt, T., Iu.), itus, īre.—Of persons, to go back, turn back, return, turn around: velletne me redire: et non si revocaretis, rediturus fuerim, L.: territus ille retro redit, V.: tardius, O.: mature, H.: e provinciā: ex illis contionibus domum, L.: a cenā: a nobis, V.: ab Africā, H.: a flumine, O.: ne rure redierit, T.: suburbanā aede, O.: eodem, unde redierat, proficiscitur, Cs.: inde domum, O.: Quo rediturus erat, H.: retro in urbem, L.: in viam: in proelium, renew, L.: Serus in caelum redeas, H.: ad imperatorem suum: ad penates et in patriam, Cu.: Romam: Cirtam, S.: Itque reditque viam, V.: dum ab illo rediri posset, Cs.—Of things, to come back, return, be brought back, be restored: ad idem, unde profecta sunt, astra: sol in sua signa, O.: redeuntis cornua lunae, O.: flumenin eandem partem, ex quā venerat, redit, Cs.: redeunt iam gramina campis, H.—In thought, to go back, return, recur: mitte ista, atque ad rem redi, T.: ad illum: ad inceptum, S.: Illuc, unde abii, H.: res redit, comes up again.—Of revenue, to come in, arise, proceed, be received: pecunia publica, quae ex metallis redibat, N.—Of time, to come around, return, recur: redeuntibus annis, revolving, V.: Nonae redeunt Decembres, H.—To come to, be brought to, arrive at, reach, attain: pilis missis ad gladios redierunt, took to, Cs.: Caesar opinione trium legionum deiectus, ad duas redierat, was reduced, Cs.: collis leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat, sloped down, Cs.: ad te summa rerum redit, all depends on you, T.: ad interregnum res, L.: Ut ad pauca redeam, i. e. to cut the story short, T.: haec bona in tabulas publicas nulla redierunt, have not been registered: Germania in septentrionem ingenti flexu redit, trends towards the north, Ta.: Quod si eo meae fortunae redeunt, ut, etc., come to that, T.: omnia verba huc redeunt, amount to this, T. —Fig., to go back, come back, return, be brought back, be restored: istoc verbo animus mihi redit, T.: Et mens et rediit verus in ora color, O.: spiritus et vita redit bonis ducibus, H.: in pristinum statum, Cs.: res in antiquum statum rediit, L.: cum suis inimicissimis in gratiam: in amicitiam Romanorum, L.: in memoriam mortuorum, call to mind: redii mecum in memoriam, T.: redit agricolis labor actus in orbem, V.: rursum ad ingenium redit, to his natural bent, T.: ad suum vestitum: ad te redi, control yourself, T.: sine paululum ad me redeam, recollect myself, T.: iam ad se redisse, recovered consciousness, L.: ad sanitatem: In veram faciem, resume his proper form, O.: in annos Quos egit, rediit, i. e. he renewed his youth, O.: in fastos, i. e. refers, H.
-
…acies instructa occupare poterat, atque ex utraque parte lateris deiectus habebat et in fronte leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat, ab utroque latere eius collis transversam fossam obduxit circiter passuum CCCC et ad extremas fossas castella constituit ibique tormenta…
Julius Caesar, Gallic War
-
…his qui arma ferre possent ad milia nonaginta duo. Summa omnium fuerunt ad milia CCCLXVIII. Eorum qui domum redierunt censu habito, ut Caesar imperaverat, repertus est numerus milium C et X. Bello Helvetiorum confecto totius fere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eduxit mater pro sua Soror est dicta cupio abducere, ut reddam suis. Nempe omnia haec nunc verba huc redeunt denique ; Ego excludor ; ille recipitur qua gratia Nisi illum plus amas quam me, et istam nunc times…
Terence, Eunuchus
-
…aestu. in parvas igitur partis dispergitur umor, quas oculi nulla possunt ratione videre. quin etiam multis solis redeuntibus annis anulus in digito subter tenuatur habendo, stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri ferreus occulte decrescit vomer in…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…satis acris vis obeat pro textura cuiusque reperta. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes discidio redeunt in corpora materiai. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether in gremium matris terrai praecipitavit ; at nitidae…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ibo, atque ibi manebo. Censeo. Sed heus tu Quid vis Censen posse me offirmare Et perpeti ne redeam interea Tene non hercle arbitror. Nam aut iam revertere, aut mox noctu te adiget horsum insomnia. Opus…
Terence, Eunuchus
-
…fitque quod ante fuit fugiunt e corpore saetae, cornua decrescunt, fit luminis artior orbis, contrahitur rictus, redeunt umerique manusque, ungulaque in quinos dilapsa absumitur ungues de bove nil superest formae nisi candor in illa. Officioque…
Ovid, Metamorphoses
-
…circumsiliens modo huc modo illuc ad solam dominam usque pipiabat. qui nunc it per iter tenebricosum illuc unde negant redire quemquam. at vobis male sit, malae tenebrae Orci, quae omnia bella devoratis ; tam bellum mihi passerem…
Catullus, Carmina
-
…non eam ne nunc quidem Cum arcessor ultro an potius ita me comparem Non perpeti meretricum contumelias Exclusit revocat. Redeam non, si me obsecret. Si quidem hercle possis, nihil prius neque fortius Verum si incipies, neque…
Terence, Eunuchus
-
…posset credi Latonia, si non corneus huic arcus, si non foret aureus illi. Sic quoque fallebat. Redeuntem colle Lycaeo Pan videt hanc pinuque caput praecinctus acuta talia verba refert restabat verba referre et precibus spretis fugisse per…
Ovid, Metamorphoses