reductor
reductor, one who leads back, a restorer
rĕductor, ōris, m. [reduco], one who leads or brings back (very rare).
- I Lit.: plebis Romanae in urbem, * Liv. 2, 33 fin.—
- II Trop.: litterarum jam senescentium reductor ac reformator, i.e. restorer, Plin. Ep. 8, 12, 1.
reductor, ōris, m. (reduco), der Zurückführer, Zurückbringer, I) eig.: plebis Romanae in urbem, Liv. 2, 33, 11. – II) übtr., der Wiederhersteller, litterarum iam senescentium reductor ac reformator, Plin. ep. 8, 12, 1.
liberatorem hominis lapsi a culpa et pena et ~orem illius ad gloriam quam peccando amiserat
ovis optat erronea [mens ] reductorem
quia factus homo ut ovis perdita [cf. ] ipsum ~orem cognoscat faciliusLuc. xv 4
rogavi ‥ episcopum ut mandaret quod equus meus ad domum suam duceretur, et sic quod habui in bursa dedi ~ori
rĕductŏr, (15) ōris, m. (reduco), celui qui ramène : Liv. 2, 33, 11 || [fig.] qui rétablit, qui restaure : Plin. Min. Ep. 8, 12, 1.
- 1. iem. die terugbrengt [plebis in urbem];
- 2. (postklass.) hersteller [litterarum iam senescentium].
reductor ōris, m
- re-+DVC-, one who leads back, a restorer: plebis in urbem, L.