redundantia
redundantia, an overflowing, excess, lavishness
rĕdundantĭa, ae, f. [redundans], an overflowing, superfluity, excess. *
- I Lit.: aër crassus, qui non habet crebras redundantias, Vitr. 1, 6 med.—
- II Trop., redundancy, excess, of language, feeling, etc.: illa pro Roscio juvenilis redundantia, Cic. Or. 30, 108: benignitatis, Tert. Apol. 31: carere redundantiā et egestate, Ap. Dogm. Plat. 2, 5.
redundantia, ae, f. (redundo), I) das Überströmen des Wassers, habere crebras redundantias, Vitr. 1, 6, 3. – II) übtr., das Überströmen, die Überfülle, materni seminis, Tert. adv. Valent. 39: benignitatis, Tert. apol. 31: carere redundantiā et egestate, Apul. de dogm. Plat. 2, 5. – insbes., die Überfülle im Ausdrucke, Cic. or. 108.
reciproca purissimi fontis ~ia [gl.: flumina, ]eftflowende wætere
in contemplacione Moisi tanta fuit intensio fervoris in divina quod redundabat in omnes vires inferiores ‥ . causa ~ie in Moise fuit integritas et colligancia virium naturalium obediencium racioni
qui prope est ei qui tam gravem ictum recepit, redundabit in eum ‥ leve est pati ~iam [ME: ] pro ipsius amore qui tam gravem ictum recepit ut nos protegeret a baculo diaboli in pena infernaliþe bulting
ad ~iam liberae voluptatis
aiunt ‥ esse insulam ‥ quam fabulantur nullo ‥ possessore aut habitatore universis aliis quas incolunt homines terris possidendorum ~ia usquequaque praestare
alioqui non videtur antiquitas ~iam hanc [sc. pleonasmon ] ne in notissimis quidem valde refugere
rĕdundantĭa, æ, f. (redundans), ¶ 1 le trop-plein, excès : Vitr. Arch. 1, 6, 3 ¶ 2 [fig.] redondance du style : Cic. Or. 108 || grande abondance [de] : Tert. Apol. 31 ; Apul. Plat. 2, 5.
- 1. terugstroom, terugkeer;
- 2. overvloed van woorden.
redundantia ae, f
- redundo, an overflowing, excess, lavishness.—Of style: iuvenilis.