About Report a problem

Menu

reduplicativus

reduplicativus [ML < CL reduplicatus p. ppl. of reduplicare+-ivus] , of or connected with reduplication, reduplicative, (log. & phil., of proposition) that has a limiting repetition of the subject expressed, (as sb. f.) reduplicative proposition. quedam est proposicio mere categorica et aliqua hypothetica et aliqua que non est hypothetica per conjunccionem expressam, equipollet tamen hypothetice, ut proposicio exclusiva, copulativa, ~a, et proposiciones in quibus ponuntur ista verba incipit, desinit, generari, corrumpi vel consimilia (Duns) GLA III 226n. 186; ~a infert suam prejacentem, sicut ‥ Ockham Quodl. 607; a proposicione ~a, reduplicacione manente affirmata, ad suam prejacentem est bona consequencia Ib. 608; patet quomodo ‥ secuntur ~a vel talis condicionalis Wycl. Log. I 208; cum omnis talis causalis sit ~a, et non econtra, patet quod conformis est divisio ~arum. aliqua ergo ~a reduplicat gracia cause, et aliqua gracia proporcionalis concomitancie Ib. II 96; ego ‥ non dubito ~am istam, intelligentem de opinione venerabilis Anselmi ‥ esse impossibilem (Wycl.) Ziz. 454.

Saved

Recent