reduncus
reduncus, curved back, bent inward
rĕd-uncus, a, um, adj.,
- curved or bent backwards (very rare; syn.: recurvus, repandus): jamque aliis adunca, aliis redunca (cornua dedit), Plin. 11, 37, 45, § 125.— Poet., in gen., curved, bent: pennis rostroque redunco, Ov. M. 12, 562: ora redunca, id. ib. 11, 342.
red-uncus, a, um, zurückgekrümmt, a) = auswärts gebogen, -gekrümmt (Ggstz. aduncus), cornua, Plin. 11, 125. – b) = einwärts gebogen, -gekrümmt, rostrum (aquilae), Ov. met. 12, 562.
uncus, curvus, obuncus, ~us, aduncus
pro rosula trunca letatur spina redunca [gl.: bis curvata ]
nil cetus fortiter obluctans proficit / cum hamum branchie reduncum inicit
rĕduncus, a, um, courbé en arrière : Plin. 11, 125 || crochu : Ov. M. 12, 562.
red-uncus
adj.,
- curved back, bent inward, O.