regaliter
regaliter, royally, splendidly
rēgāliter, Adv. (regalis), königlich, nach Königsart, a) im guten Sinne: centum hostiis sacrificium regaliter Minervae facere, eines Königs würdig, Liv. 42, 51, 2: Para reg. revocatus, mit der seinem königlichen Range gebührenden Rücksicht, Amm. 30, 1, 4: Compar., postea vero regalius et competentius initiabatur, Iul. Val. 1, 7 (13). – b) im üblen Sinne = gebieterisch, herrisch, eigenmächtig, precibusque minas reg. addit, Ov. met. 2, 397: reg. turgidus, in seinem selbstherrlichen Grimme, Amm. 29, 1, 18.
Wada dux ‥ in fugam versus est, et Eardwlfus rex victoriam ~er sumpsit ex inimicis
teneant ‥ tam bene et tam plene sicut Haroldus comes melius et liberius tenuerat ‥ et sicut egomet postea ~ius possedi
regali stirpe progenita, ~er educata ‥ me in patrem eligis
tu ‥ ~er feceris si ‥ Deum ‥ competenti devotione demerueris
rex ‥ cum filio suo Willelmo, ‥ cum procerum et militum multo comitatu, ad papam ~er venit
in primo conquestu ‥ fuerunt reges xlviij, et tres femine ~er regentes
superato ‥ ~er principe demoniorum, ‥ [Dominus ] elegit ‥ famulos fideles
non minoris esse potestatis regem politice imperantem quam qui ut vult ~er regit populum suum ‥ sufficienter est ostensum
distinguit tractans jus regis ~er regnantis a jure regis politice et ~er dominantis
praecepit equum, ita ut erat stratus ~er, pauperi dari
filiam suam ‥ Merciorum regi ‥, nuptiis ~er factis, ad reginam dedit
tres coronas aureas mirabiliter ac ~er fabrefactas
rēgālĭtĕr, royalement, en roi : Liv. 42, 51, 2 || en despote : Ov. M. 2, 397 || -lius J. Val. 1, 7.
Statuimus et præsenti decreto Regaliter ordinamus, etc.
rēgāliter
adv.
- regalis, royally, splendidly: sacrificio regaliter Minervae facto, L.—Despotically, domineeringlyprecibus minas addere, O.