refutatus
rĕfūtātus, ūs, m. [refuto],
- a refutation: refutatu, Lucr. 3, 525.
refūtātus, Abl. ū, m. (refuto), die Widerlegung, ancipiti refutatu convincere falsum, Lucr. 3, 523.
rĕfūtātŭs, (16) abl. ū, m. , réfutation : Lucr. 3, 525.