refutabilis
rĕfūtābĭlĭs, e, adj. [refuto],
- that may be rejected or refuted; hence, contemptible, Ambros. in Luc. 8, § 49; id. Spir. Sanct. 2, 8, § 80.
refūtābilis, e (refuto), zurückweisbar, verschmähbar, verwerflich, Ambros. in Luc. 8. § 49; de spir. scto 2, 8. § 80.
patet quod vilis discordantia sive tediosa, que est sexta, et ~is ab omnibus in majori parte
rĕfūtābĭlis, e (refuto), facile à réfuter, inadmissible : Ambr. Luc. 8, 49.