repudium
repudium, a putting away, dissolution of marriage, divorce
Could not find repudii in Logeion dictionaries.
repudii Noun: neuter genitive singular of repudium
rĕ-pŭdĭum, ii, n. [pudet], t. t., of married or betrothed parties,
- a casting off, putting away of the opposite party; a dissolution of the marriage contract, a separation, divorce, repudiation: inter divortium et repudium hoc interest, quod repudiari etiam futurum matrimonium potest, non recte autem sponsa divertisse dicitur, quando divortium ex eo dictum est, quod in diversas partes eunt, qui discedunt, Dig. 50, 16, 191; cf.: divortium inter virum et uxorem fieri dicitur, repudium vero sponsae remitti videtur, quod et in uxoris personam non absurde cadit, ib. 50, 16, 101 (Cic. uses only divortium, v. h. v.): renuntiare repudium sponsae, Plaut. Aul. 4, 10, 53 (783) sq.; so, renuntiare, Ter. Phorm. 677: repudium (sponsae) remittere, Lucil. ap. Non. 383, 20; so, remittere, Plaut. Aul. 4, 10, 69 (799); Ter. Phorm. 928; cf.: remittere uxori, Suet. Tib. 11: mittere mulieribus absentium maritorum nomine, id. Calig. 36; cf.: Maevia repudium misit, Dig. 24, 3, 38: dicere, Tac. A. 3, 22: scribere, Tert. Apol. 6: M. Lepidus Appuleiae uxoris caritate post repudium obiit, Plin. 7, 36, 36, § 122: repudio dimittere uxorem, Just. 11, 11, 5; 9, 7, 1: causam repudii dare, Dig. 24, 3, 39: repudium inter uxorem et virum nullum intercessit, Val. Max. 2, 1, 4: libellum repudii, Vulg. Matt. 5, 31 al.; cf. Dig. 24, tit. 2: De divortiis et repudiis.—
- II Trop. (late Lat.): amphitheatri, Tert. Spect. 19: spectaculorum, id. ib. 24.
repudium, iī, n. (re u. pes, wie tripudium v. terra u. pes), das Zurücktreten, bildl., der Rücktritt, die Verstoßung, bes. von Verlobten od. Verheirateten, die Auflösung, Trennung der Verlobung, der Ehe (vgl. Modestin. dig. 50, 16, 101), alci repudium remittere od. renuntiare, die Verlobung oder Ehe aufkündigen, aufsagen, den Scheidebrief schicken, rep. rem. b. Plaut. aul. 799. Ter. Phorm. 928. Lucil. 849. Sen. contr. 7, 6 (21), 13. Suet. Tib. 11, 4. Modestin. dig. 50, 16, 101. Liv. epit. 132; rep. ren. bei Plaut. aul. 784. Ter. Phorm. 677. Fronto ad amic. 1, 15 extr.: so auch (alci) r. mittere, Paul. dig. 24, 2, 3. Modestin. dig. 24, 3, 38: repudium dicere, die Scheidung aussprechen, Tac. ann. 3, 22; u. so scribere, schriftlich aussprechen, Tert. apol. 6: Olympiada repudio dimittere, sich von der Ol. trennen, Iustin. 11, 11, 5. – repudium inter uxorem et virum intercessit, Ehescheidung, Val. Max. 2, 1, 4: causam repudii dare (vom Manne u. v. der Frau), Papin. dig. 24, 3, 39.
difortium [i. e. divortium ],weggedal , ~ium
in ~io [sc. uxoris ] quoque hoc observatur ut usque tercio ei [sc. viro ] quamlibet repudiare et eandem rursus recipere liceat
quod in ~io illius recordatus est mei Dominus Deus meus
uxorem suam ‥ dato ~io contra evangelicum mandatum dimiserat
Gunild ‥ viro suo dedit ~ium sempiternum
imperatrix ‥ imperatori ~ium fecit, nec ultra ‥ vinci potuit ut thorum ejus ascendere consentiret
quae dato libello ~ii ‥ ab ejus fide discesserat
in vocatione gentium ‥ priori nupte libellum ~ii dedit
nonne Moyses juste concessit libellum ~ii, dispensans propter homicidia vitanda?
filius cum de adulterio uxoris audisset, contristatus est valde et demisit eam et dedit ei libellum ~ii
si ad sanctificationis ~ium puericia in causa est
componitur etiam podium hoc ~ium, -ii, i. repulsio
ye refuse , ~ium, -i
rĕpŭdĭum, (12) ĭī, n. , rejet dʼun mariage ou dʼune alliance, répudiation, séparation, divorce : Dig. 50, 16, 191 ; 50, 16, 101 ; sponsæ repudium remittere, renuntiare Pl. Aul. 792 ; Ter. Phorm. 928, annoncer à une fiancée quʼon rompt avec elle ; uxori repudium remittere Suet. Tib. 11 ; dicere Tac. Ann. 3, 22, signifier le divorce à sa femme.
Quidquid habebat in illo cimeterio nobis integre, quiete, in eleemosyna dimisit, concessit atque donavit, ejusque Repudium in manu nostra roboravit.
re-pudium ī, n
- re-+4 PV-, a putting away, dissolution of marriage, divorce: illis repudium renuntiet, T.: repudium alterae remittere, T.
REPUDIUM
REPU´DIUM[DIVORTIUM]
Repudium
See divortium.