repugnans
repugnans, inconsistent, contradictory
rĕpugnans, antis, Part. and P. a., v. repugno.
repūgnāns, antis, PAdi. (repugno), widersprechend, quo quid repugnantius dici possit, non video, Lact. de ira 17, 9. – subst., repūgnantia, ium, n., widersprechende Dinge, Widersprechendes, Cic. de or. 2, 170. Quint. 5, 10, 2.
rĕpugnāns, (15) part. prés. de repugno || adjt -tior Lact. Ira 9, plus contradictoire ; v. repugno.
repūgnāns antis, adj.
- P. of repugno, inconsistent, contradictory: res inter se.—Plurn. as subst, contradictory things, contradictions: locus ex repugnantibus.