repudio
repudio, to cast off, put away, reject
- A Of persons married or betrothed, to cast off, put away, divorce, repudiate (cf. reicio): sponsas admodum adulescens duas habuit ... priorem ... virginem adhuc repudiavit, Suet. Claud. 26: uxorem, id. Caes. 79; so id. Tib. 35 fin.: Liviam repudiatam relegavit, id. Calig. 25: ob hoc repudiatus, id. Gram. 3; Quint. 4, 2, 98; 8, 5, 31: si repudiatur miles, mulier mecum perit, Plaut. Truc. 4, 1, 8 (706); cf.: repudiatus repetor, Ter. And. 249: sponsum, Suet. Caes. 21; id. Gram. 3: (mulier marito) amatorium dedit, repudiavit, Quint. 7, 8, 2: repudiari etiam futurum matrimonium potest, Dig. 50, 16, 191.—
- B To reject, refuse to accept an inheritance: si heres bona repudiaverit, Dig. 37, 14, 21 fin.: fideicommissum, ib. 31, 1, 35: hereditatem, ib. 31, 1, 77, § 31: legatum a se, ib. 33, 5, 10: voluntatem defuncti, ib. 32, 1, 80.—
- II Transf., in gen., to reject, refuse; to scorn, disdain, repudiate (very freq. and good prose; syn.: reprobo, aspernor, respuo): cujus vota et preces a vestris mentibus repudiare debetis, Cic. Clu. 70, 201: consilium senatūs a re publicā, to remove, withdraw from the State, id. de Or. 3, 1, 3: repudia istos comites, Plaut. Merc. 5, 2, 30 (871): duces, Caes. B. C. 2, 32: nobilitatem supplicem, Cic. Planc. 20, 50: eloquentia haec forensis spreta a philosophis et repudiata, id. Or. 3, 13; cf.: repudiata rejectaque legatio, id. Phil. 9, 6, 15; Quint. 3, 6, 33: genus totum liberi populi, Cic. Rep. 1, 32, 49: condicionem, Plaut. Trin. 2, 4, 54 (455); Cic. Quint. 14, 46: beneficium, Plaut. Trin. 3, 2, 11 (637); cf.: gratiam populi Romani, Caes. B. G. 1, 40: consilium, Ter. And. 733: legem, Cic. Lael. 25, 96: patrocinium voluptatis (corresp. to vituperare), id. Fin. 2, 21, 67: provinciam, id. Phil. 3, 10, 26: opimum dictionis genus funditus, id. Or. 8, 25: ista securitas multis locis repudianda, id. Lael. 13, 47: iracundia omnibus in rebus repudianda, id. Off. 1, 25, 89: virtus, quam sequitur caritas, minime repudianda est, id. Lael. 17, 61.—Hence, part.: rĕpŭdĭātus, a, um; as subst.: rĕpŭ-dĭāta, ae, f., a divorced wife: sin autem vidua, vel repudiata, Vulg. Lev. 22, 13; id. Num. 30, 10; cf. id. Ezech. 44, 22.
- 1. (pre- en postklass.) (v. verloofden en echtgenoten) de ander verstoten, scheiden van [uxorem; sponsum; sponsam];
- 2. (metaf.) weigeren, afwijzen, versmaden, verwerpen, afkeuren [preces alcis; gratiam alcis; condicionem aequam; consilium senatūs a re publica de staat ontzeggen; officium veronachtzamen; pacem; pecuniam a rege missam; legationem; servum adiutorem contra dominum];
- 3. niet langer willen gebruiken, afschaffen, opzeggen [praenomen; legem; pacem].
- repudium, to cast off, put away, reject: Repudiatus repetor, T.—To reject, refuse, scorn, disdain, repudiate: sequestremne Plancium? respuerent aures . . . repudiarent, would scout(the suggestion): consilium senatūs a re p., deprive the state of, etc.: duces, Cs.: eloquentia a philosophis repudiata: condicionem aequissimam: populiR.gratiam, Cs.: consilium, T.: opimum dictionis genus funditus: ista securitas multis locis repudianda.
-
…officio discessurum iudicaret Sibi quidem persuaderi cognitis suis postulatis atque aequitate condicionum perspecta eum neque suam neque populi Romani gratiam repudiaturum. Quod si furore atque amentia impulsus bellum intulisset, quid tandem vererentur Aut cur de sua virtute aut de…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quia magno in periculo essem quod isdem moenibus contineremur, ad Q. Metellum praetorem venisti. A quo repudiatus ad sodalem tuum, virum optimum, M. Metellum demigrasti, quem tu videlicet et ad custodiendum te diligentissimum…
Cicero, in Catilinam
-
…omnibus, etiam ab infumis Ad hoc mandata verbis dat Cum ab senatu hostis iudicatus sit, quo consilio servitia repudiet In urbe parata esse, quae iusserit ; ne cunctetur ipse propius accedere. His rebus ita actis constituta nocte…
Sallust, Catilina
-
…occasionem pugnandi non dare. Sperabat propediem magnas copias sese habiturum, si Romae socii incepta patravissent. Interea servitia repudiabat, cuius generis initio ad eum magnae copiae concurrebant, opibus coniurationis fretus, simul alienum suis rationibus existumans videri…
Sallust, Catilina
-
…rationem haberet, ut secum aliquid integra sua fama qualibet, dum modo tolerabili, condicione transigeret. ab ipso repudiatus, ab amicis eius non sublevatus, ab omni magistratu agitatus atque perterritus, quem praeter te appellet habet neminem…
Cicero, pro Quinctio
-
…quos colimus et accepimus, cur non eodem in genere Serapim Isimque numeremus quod si facimus, cur barbarorum deos repudiemus boves igitur et equos, ibis accipitres, aspidas crocodilos pisces, canes lupos faelis, multas praeterea beluas in…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…comitia habebit, quos volet atque in eis se ipsum renuntiabit, et videlicet conlegas suos ascriptores legis agrariae non repudiabit, a quibus ei locus primus in indice et in praescriptione legis concessus est ; ceteri fructus omnium rerum qui…
Cicero, de Lege Agraria
-
…eius modi evenerit ut arcessamur quod equidem non credo. quid enim essem de pace dicturus dixi, ipse valde repudiavit, sed tamen si quid acciderit, quid censeas mihi faciendum utique scribito. nihil enim mihi adhuc accidit quod…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, quod eorum vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt Graecia autem multo minus, Athenienses vero funditus repudiaverunt ; quorum semper fuit prudens sincerumque iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire et elegans. Eorum religioni cum…
M. Tullius Cicero, Orator