repullulo
rĕ-pullŭlo, āre, v. n.,
- to sprout forth again, Plin. 16, 10, 19, § 46; 16, 44, 90, § 241; Isid. 17, 6, n. 10.
re-pullulo, āvī, āre, wieder ausschlagen, -hervorsprossen, Sen. de clem. 1, 8, 7. Plin. 16, 46 u.a. Isid. orig. 17, 6. no. 10 u. 14: übtr., Itala b. Augustin. in psalm. 49, 11. Augustin. catech. rud. 19.
See: repullulare
rĕpullulō, (16) āre, intr., repulluler, repousser : Plin. 16, 46 ; 16, 241.