retentor
rĕtentor, ōris, m. [retineo],
- one that holds back; a detainer, retainer (post-class.), Ap. Flor. p. 343, 10.
retentor, ōris, m. (retineo), der Zurückhalter, Apul. flor. 6. p. 6, 8 Kr. Augustin. serm. 206, 2.
aliquod certum tempus retencionis sive conduccionis hujusmodi servientum in certo non limitatur ‥ et sic bene liceat cuicumque hujusmodi servientes ‥ per plus longum tempus, prout inter ~em et retentum †concordati [? recte concordari ] poterit, conducere et retinere
rĕtentŏr, ōris, m. , celui qui retient (qui étreint) : Apul. Flor. 6.