retentorius
rĕtentōrĭus, a, um, adj. [retentor],
- fitted to hold back, checking, restraining (late Lat.): virtus animae, Cassiod. Anim. 6.
retentōrius, a, um (retineo), zurückhaltend, virtus animae, Cassiod. de anim. 6.
rĕtentōrĭus, a, um, qui a la faculté de retenir : Cassiod. Anima 6.