retentaculum
retentāculum, i, n. (retineo), das Band, um etw. zurückzuhalten, der Aufhalter, Ven. Fort. vit. S. Menard. 12.
si quis combusserit auleam regis, xl denarios [reddat ] de unoquoque ~o, id estgavayl , quod tectum sustinet
vir habebit caldarium ‥ et pulvinar ‥ et cultrum et securim lignorum et terebrum et ~um et falces omnes preter unam falcem et cratem
rĕtentācŭlum, ī, n. , c. retinaculum : Fort. Med. 2.