rudo
rudo, to roar, bellow, bray
Frieze-Dennison Vergil
Could not find rudenti in Logeion dictionaries.
rudenti Verb: present active participle neuter dative singular, Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle feminine dative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular, Verb: present active participle masculine dative singular of rudo
rudenti Noun: masculine ablative singular, Noun: masculine dative singular of rudens
- I Lit., of animals; e. g. of lions, Verg. A. 7, 16; of stags, id. G. 3, 374; of bears, Claud. Cons. Mall. Theod. 298; esp. freq. of the braying of an ass, Ov. A. A. 3, 290; id. F. 1, 433; 6, 342; Pers. 3, 9.—
- II Transf., of men, to roar or cry out: haec inquam rudet ex rostris, Lucil. ap. Varr. L. L. 7, § 103 Müll.: (Cacum) insueta rudentem Alcides telis premit, Verg. A. 8, 248.— Of things: rudentem proram, creaking, groaning, Verg. A. 3, 561.
➳ rūdo Pers. 3, 9 || pf. rudivi Apul. M. 7, 13.
(detto di altri animali, leoni, cervi, orsi, ecc.), ruggire, bramire, ecc.
♢ rūdĕre Pers.
- RV-, to roar, bellow, bray: gemitūs leonum sub nocte rudentūm, V.: rauco ore, O.: (Cacus) insueta rudens, roaring, V.: rudentem proram, creaking, V.
-
…, reliquam partem corporis incohatam reliquit, sic quidam homines in capite meo solum elaborarunt, reliquum corpus imperfectum ac rude reliquerunt. in quo ego spem fefelli non modo invidorum, sed etiam inimicorum meorum, qui de uno acerrimo…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, datumque Lepido tempus est in quo levitatem eius saepe perspectam maioribus in malis experiremur. sunt exercitus boni sed rudes Bruti et Planci, sunt fidelissima et maxima auxilia Gallorum ; sed Caesarem meis consiliis adhuc gubernatum, praeclara ipsum…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…qui glorianti cuidam mercatori, quod multas navis in omnem oram maritimam demisisset, non sane optabilis quidem ista inquit rudentibus apta fortuna. an dubium est quin nihil sit habendum in eo genere, quo vita beata compleatur, si…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…concupiverat. etiam, quod paene praeterii, capella quaedam est, ea quidem mire, ut etiam nos qui rudes harum rerum sumus intellegere possumus, scite facta et venuste. haec et alia Scipio non neglegenter abiecerat, ut…
Cicero, in Verrem
-
…quibusdam consequentia declarantibus futura praesentiat. non enim illa, quae futura sunt, subito exsistunt, sed est quasi rudentis explicatio sic traductio temporis nihil novi efficientis et primum quidque replicantis. quod et ei vident, quibus naturalis divinatio…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…superiores alii fuissent in disputationibus perpoliti, quorum res gestae nullae invenirentur, alii in gerendo probabiles, in disserendo rudes. Nec vero nostra quaedam est instituenda nova et a nobis inventa ratio, sed unius aetatis clarissimorum ac sapientissimorum…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…dignae, perpolitus ; quibus ipsis si in dicendo non utimur, tamen apparet atque exstat, utrum simus earum rudes an didicerimus ut qui pila ludunt, non utuntur in ipsa lusione artificio proprio palaestrae, sed indicat ipse motus…
Cicero, de Oratore
-
…saxum adhaerescunt. nam quod dicunt omnia se credere ei quem iudicent fuisse sapientem, probarem, si id ipsum rudes et indocti iudicare potuissent statuere enim qui sit sapiens vel maxime videtur esse sapientis. sled ut potuerint, aut…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…gloria floruit hoc uno malo concidit, libertate immoderata ac licentia contionum. Cum in theatro imperiti homines rerum omnium rudes ignarique consederant, tum bella inutilia suscipiebant, tum seditiosos homines rei publicae praeficiebant, tum optime meritos civis e…
Cicero, pro Flacco
-
…Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hominibus nostris, ut non modo Graecarum litterarum rudes, sed etiam docti aliquantum se arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem disces tu…
M. Tullius Cicero, De Officiis