saevio
saevio, to be fierce, be furious, rage, rave
BWL
they raged against innocent hostages
the sea rages with winds
Frieze-Dennison Vergil
Could not find saevituri in Logeion dictionaries.
saevituri Verb: future active participle masculine nominative plural, Verb: future active participle masculine vocative plural, Verb: future active participle masculine genitive singular, Verb: future active participle neuter genitive singular of saevio
- I Lit., of animals: ubi equus saevit, Lucr. 5, 1075: (lupus) rabieque fameque, Ov. M. 11, 369: anguis, Verg. G. 3, 434: panthera, Phaedr. 3, 2, 14: leo, Val. Fl. 6, 613 al.: aper in pecudes, Ov. M. 8, 296: accipiter in omnes aves, id. ib. 11, 345: canes in alios saevientes, Gell. 7, 1, 6.—
- B Esp., of the cries of enraged animals: hinc exaudiri gemitus iraeque leonum, ... atque in praesepibus ursi Saevire, Verg. A. 7, 17 Forbig. ad loc. (cf. Rib. ad loc., who conjectures mugire): agni balant, porcelli gruniunt, ursi saeviunt, Spart. Get. 5.—
- II Transf., of any strong, passionate excitement, to rage, rave; to be furious, mad, violent, angry, etc. (cf.: furo, bacchor).
- A Of persons: here mi, nimium saevis, Plaut. Cas. 3, 5, 20 (640); id. Truc. 5, 4 (896); cf. id. Ps. 5, 1, 4 (1249): ah, ne saevi tantopere, Ter. And. 868: ne saevi, magna sacerdos, Verg. A. 6, 544: si quid saeviunt senes, Plaut. Ep. 5, 1, 51 (657): leniter qui saeviunt sapiunt magis, who control their anger, id. Bacch. 3, 3, 4 (408): saevire Fortuna ac miscere omnia coepit, Sall. C. 10, 1: saeviens turba, Liv. 8, 24: seditionibus saevire, id. 2, 44: in delectibus saevire solitos, id. 2, 44 Drak.: (paedagogi) imperiosi atque interim saevientes, Quint. 1, 1, 8: saevire securibus, Plin. Pan. 52, 4: saevit animis ignobile vulgus, Verg. A. 1, 149: animis acerbis (with procedere longius iras), id. ib. 5, 462: pater ardens Saevit, quod, etc., Hor. S. 1, 4, 49: saeviat atque novos moveat Fortuna tumultus, id. ib. 2, 2, 126: saevire in tergum et in cervices, Liv. 3, 45: in obsides innoxios, id. 28, 34: in delubra, id. 31, 30: in se ipsum, id. 1, 53: in conjuges ac liberos, Tac. Agr. 38; id. A. 3, 31 fin.; Suet. Aug. 13; Ov. M. 4, 712 al.; cf.: flagellis in aliquem, Juv. 10, 180; and: in se (corresp. to manus sibi inferre), Dig. 29, 5, 1, § 22.— Poet., with dat.: qui mihi nunc saevit, Ov. H. 4, 148; Tib. 1, 2, 88.—Poet., with inf. (cf. saevus, II. A.): cum manus impia saevit Sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, Ov. M. 1, 200.—Impers. pass.: clade saevitum est, Suet. Ner. 38: constat Trojā captā in ceteros saevitum esse Trojanos, Liv. 1, 1: in aliquid (aliquem), id. 34, 14; 41, 6; Vell. 2, 74, 44; Tac. Agr. 2; id. A. 1, 49; 4, 20; id. H. 2, 62 al.—
- B Of things: saevit minaci murmure ventus, Lucr. 1, 276; cf.: frustra mare saepe coortum Saevibat, id. 5, 1003: dum longus inter saeviat Ilion Romamque pontus, Hor. C. 3, 3, 37: pelagus, Tac. A. 15, 46: mare ventis, Sall. J. 78, 3: ventus, * Caes. B. G. 3, 13 fin.; cf. Aufidus, Hor. C. 4, 14, 27: medius dies solstitio, Sen. Hippol. 766: venenum in praecordiis, Hor. Epod. 3, 5: gula, Juv. 5, 94; cf. venter (sc. fame), Ap. Met. 4, 7, 10; arbor stridoribus, Sil. 13, 600: cum tibi flagrans amor ... Saeviet circa jecur ulcerosum, Hor. C. 1, 25, 15: saevit amor ferri, Verg. A. 7, 461; 4, 532: dolor in erepto amore, Prop. 2, 8, 36 (8 b, 20): dolor in praecordiis, Petr. 17, 8: ira in aliquem, Ov. M. 14, 193: quo fortuna magis saevit, id. P. 2, 3, 51: fames, Val. Fl. 4, 499: morbus, Gell. 12, 5, 4: acerbus odor. Val. Fl. 4, 493: acer hinnitus equorum, Sil. 4, 97: oratio ferociens saeviensque (opp. demissa jacensque), Gell. 1, 11, 15.
➳ sync. sævibat Lucr. 5, 1003.
- saevus.—Of animals, to be fierce, be furious, rage, rave: rabieque fameque, O.: anguis, V.: panthera, Ph.: aper in pecudes, O.: in praesepibus ursi, V.—Of persons, to rage, rave, be furious, be violent, be passionate: ne saevi, magna sacerdos, V.: saevire Fortuna ac miscere omnia coepit, S.: saeviens turba, L.: animis, V.: pater Saevit, quod, etc., H.: in tergum et in cervices, L.: in coniuges ac liberos, Ta.: Qui mihi nunc saevit, O.: manus impia saevit Romanum exstinguere nomen, O.: constat Troiā captā in ceteros saevitum esse, L.: in libros quoque eorum saevitum, Ta.—Of things, to be furious, rage: Dum saeviat pontus, H.: mare ventis, S.: ventus, Cs.: venenum in praecordiis, H.: gula, Iu.: Saevit amor ferri, V.: in quem mea saeviat ira, O.
-
…differt, interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris ita perfurit acri cum fremitu saevitque minaci murmure pontus. sunt igitur venti nimirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…regoque, struxerit insidias notus feritate Lycaon Confremuere omnes studiisque ardentibus ausum talia deposcunt. Sic, cum manus inpia saevit sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, attonitum tanto subitae terrore ruinae humanum genus est totusque perhorruit orbis nec tibi grata…
Ovid, Metamorphoses
-
…populi ingentes vi subacti, Carthago, aemula imperi Romani, ab stirpe interiit, cuncta maria terraeque patebant, saevire fortuna ac miscere omnia coepit. Qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, iis otium…
Sallust, Catilina
-
…nubis coruscat, caelum tonitru contremit, grando mixta imbri largifico subita praecipitans cadit, undique omnes venti erumpunt, saevi exsistunt turbines, fervit aestu pelagus omnia fere, quo essent clariora, translatis per similitudinem verbis dicta sunt ;…
Cicero, de Oratore
-
…neque propter altitudinem facile telum adigebatur, et eadem de causa minus commode copulis continebantur. Accedebat ut, cum saevire ventus coepisset et se vento dedissent, et tempestatem ferrent facilius et in vadis consisterent tutius et ab aestu relictae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…rictus et albens ossibus sparsis solum ; cumque e superna rupe iam praedae imminens aptaret alas verbera et caudae movens saevi leonis more conciperet minas, carmen poposci sonuit horrendum insuper, crepuere malae, saxaque impatiens morae revulsit ungui viscera…
Seneca, Oedipus
-
…laeta laudes gratesque agam eique ut Arabico fumificem odore amoene, quom me in locis Neptuniis templisque turbulentis servavit, saevis fluctibus ubi sum adflictata multum. Palaestrio, o Palaestrio. O Sceledre, Sceledre, quid vis Haec mulier…
Plautus, Miles Gloriosus
-
…actibus praefecturae geminae decoravit. Accesserat hoc quoque eodem tempore ad Valentis ceteras laudes, quod cum in aliis ita saeviret infeste, ut poenarum maiores aegre ferret finiri cum morte dolores, Numerium tribunum, malitia quendam exsuperantem, eisdem…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…tempora limbis arma vident magnoque putant donata parenti, at ferus Aeacides, radiantem ut comminus orbem, caelatum pugnas saevis et forte rubebat bellorum maculis adclinem conspicit hastae, infremuit torsitque genas, et fronte relicta surrexere comae ; nusquam…
Statius, P. Papinius, Achilleis