salio
salio, to salt
salio2, to leap, spring, bound, jump, hop
Could not find salio2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
- I To salt down, to salt: pernas, Cato ap. Varr. R. R. 1, 2 fin.: oleas caducas, Cato R. R. 23, 1: pisces, Sisenn. ap. Prisc. p. 909 P.; Cels. 2, 18: saliturus istaec mittam salem, Naev. ap. Prisc. p. 910 P.: saliti pumiliones, Corn. Sev. ib.; so in part. perf.: caro salita, Fabian. ap. Diom. p. 372: thynnus, Col. 6, 32, 2 et saep.; Vulg. Ezech. 16, 4.—
- II To sprinkle before sacrifice (eccl. Lat.): omnis victima sale salietur, Vulg. Marc. 9, 48; cf.: igne salietur, id. ib.— Hence, salsus, a, um, P. a., salted, salt.
- A Lit., Plaut. Cas. 2, 3, 6 (222): hoc salsum'st, is too salt, Ter. Ad. 425: caseus, Col. 12, 59, 1: fruges (as a sacrifice), Verg. A. 2, 133; cf. farra, Ov. F. 3, 284 (v. mola): (gravidae) salsioribus cibis usae, Plin. 7, 6, 5, § 42: salsissimus sal qui siccissimus, id. 31, 7, 41, § 85.—A poet. epithet of the sea, of blood, of tears, etc., salt, briny: mare, Enn. ap. Macr. 6, 4 (Ann. v. 453 Vahl.); id. ap. Non. 183, 19 (Trag. v. 145 ib.); cf. aequor, Lucr. 3, 493; 5, 128; 6, 634: vada, Cat. 64, 6; Verg. A. 5, 158: e salso momine ponti, Lucr. 6, 474: fluctus, Plaut. Trin. 4, 1, 2 (821): undae, Lucr. 6, 891; 6, 894: gurges, id. 5, 482; hence, comically, of shipwrecked persons, Plaut. Rud. 2, 1, 12 (301); 2, 6, 33 (517): sanguis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 168 Vahl.); Att. ap. Non. 192, 2: heu! qui salsis fluctibus mandet me? id. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19 (Trag. v. 562 Rib.): lacrimae, Lucr. 1,125; 1, 920; cf.: guttae lacrimarum, Att. ap. Non. 503, 29: sputa, Lucr. 6, 1189: sudor, Verg. A. 2, 173: rubigo, id. G. 2, 220.—In plur. subst.: salsa, ōrum, n., salted things, salted food, Plaut. Poen. 1, 2, 32 (241).—Sup. salsissimus; hence, mare salsissimum, the Dead Sea, Vulg. Num. 34, 3 et saep.—
- B Trop. (acc. to sal, II.), sharp, acute, witty, facetious (syn.: facetus, dicax, lepidus, urbanus): accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum, Romani veteres atque urbani sales, Cic. Fam. 9, 15, 2: genus est perelegans et cum gravitate salsum, etc., id. de Or. 2, 67, 270 sq.; cf. id. ib. 2, 63, 255; 2, 56, 228; id. Or. 26, 90: salsum in consuetudine pro ridiculo tantum accepimus. Quint. 6, 3, 18 sq.; 6, 3, 39: salso multoque fluenti (sermone) regerit convicia, Hor. S. 1, 7, 28; 1, 9, 65.—In neutr. plur. subst.: inveni ridicula et salsa multa Graecorum, Cic. de Or. 2, 54, 217: De Ἡρακλειδείῳ Varronis, negotia salsa, are humorous, merry stories, id. Att. 16, 12 fin.—Of persons: esse quamvis facetum atque salsum, non nimis est per se ipsum invidendum, Cic. de Or. 2, 56, 228; id. Phil. 2, 17, 42; Cat. 14, 16.—Adv.: salsē, wittily, acutely, facetiously (acc. to B.): dicere aliquid, Cic. de Or. 2, 68, 275; Quint. 6, 3, 13; 6, 3, 30; 6, 3, 89; 6, 3, 101. —Sup. salsissime, Cic. de Or. 2, 54, 221.
- I Neutr., to leap, spring, bound, jump (cf. tripudio), hop.
- A Lit. (class.): ambulant aliquae (aves), ut cornices: saliunt aliae, ut passeres, merulae, etc., Plin. 10, 38, 54, § 111: saliendo sese exercebant, Plaut. Bacch. 3, 3, 25 (429); id. Mil. 2, 3, 8 (279): calamo salientes ducere pisces, Ov. M. 3, 587: vexare uterum pueris salientibus, Juv. 6, 599 et saep.: saxo salire, Plaut. Trin. 2, 1, 31 (253); cf.: de muro (with praecipitari), Liv. 25, 24: praecipites in puteum, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 725 P.: in aquas, Ov. Ib. 554: super vallum, Liv. 25, 39: super scuta, on the shields, Flor. 3, 10, 13: ultra Limites clientium Salis avarus, Hor. C. 2, 18, 26: saliet, tundet pede terram, id. A. P. 430: salias terrae gravis, id. Ep. 1, 14, 26: per praecipitia et praerupta, Liv. 27, 18: per flammas saluisse pecus, saluisse colonos, Ov. F. 4, 805: unctos saluere per utres, Verg. G. 2, 384: medio cum saluere foro, Prop. 4 (5), 5, 52: saliunt in gurgite ranae, Ov. M. 6, 381. —
- 2 Transf., of things: ut habeat lacum, ubi aqua saliat, leaps or flows down, Varr. R. R. 1, 13, 3: ut in culleum de dolio vinum salire possit, Cato R. R. 154: personae e quarum rostris aqua salire solet, Dig. 19, 1, 17 fin.; so, rivus, Verg. E. 5, 47: aqua, Plin. Ep. 2, 17, 25; Suet. Aug. 82: aquae salientes, Front. Aquaed. 9 al.: aqua saliens, spring-water, Vulg. Johan. 4, 14; v. also infra, P. a.: multa in tectis crepitans salit horrida grando, Verg. G. 1, 449; so, grando, Ov. M. 14, 543: farre pio placant et saliente sale, Tib. 3, 4, 10; cf.: farre pio et saliente micā, Hor. C. 3, 23, 20: farra micaeque salientis honorem, Ov. F. 4,409: cor salit, leaps, beats, palpitates, Plaut. Cas. 2, 6, 62 (414); cf. id. Cist. 2, 3, 9 (551); Pers. 3, 111; Sen. Herc. Oet. 708; Verg. G. 3, 460: pectora trepido motu, Ov. M. 8, 606: viscera, id. ib. 6, 390: temptatae pollice venae, id. ib. 10, 289; cf. id. H. 20, 139: supercilium, Plaut. Ps. 1, 1, 105 (107): e terrāque exorta repente arbusta salirent, Lucr. 1, 187.—*
- B Trop.: aliena negotia centum Per caput et circa saliunt latus, Hor. S. 2, 6, 34.—
- II Act., of the copulation of animals, to leap, cover, Varr. R. R. 2, 2, 14; 2, 4, 8; 2, 7, 8 sq.; 3, 6, 3; 3, 10, 3; Ov. A. A. 2, 485; Lucr. 4, 1196.
- —Hence, sălĭens, entis, P. a.; only in plur. subst.: sălĭentes, ĭum, f. (sc. aquae), springs, fountains, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2; Vitr. 8, 3, 6; Plin. 36, 15, 24, § 121; Front. Aquaed. 9; 87 fin.; 103; 104; Dig. 19, 1, 15 al.
➳ pf. salui Prisc. Gramm. 10, 51 ; Serv. En. 3, 416 || [rare] salii Stat. S. 1, 2, 210 ; Th. 9, 132.
- 1. springen, huppelen [in aquas; per flammas; super vallum]; ➤ salientes pisces spartelende vissen; metaf. ook v. zaken: mica salis (of sal) saliens offerzout, dat opspringt in het vuur;
- 2. (metaf.) (door emotie) plotseling bewegen, beven, samentrekken [vena]; ➤ cor salit klopt, bonkt; supercilium salit wordt gefronst;
- 3. (v. water) bruisen, kabbelen; ➤ rivus (unda) saliens; — subst. salientēs, ium m (vul aan: fontes) springbronnen; II. tr. bespringen; ➤ laeta salitur ovis.
跳。— de muro 自墻跳下。— de terra 自地出。Equus salit foeminam 馬答配。Salit mihi cor 吾心樂跳。
Suggest a Translation
See an image
放鹽。加鹽。以鹽漬之。— pisces 以鹽漬魚。
Suggest a Translation
See an image
- 2 SAL-, to leap, spring, bound, jump, hop: calamo salientes ducere pisces, O.: de muro, L.: in aquas, O.: ultra Limites clientium, H.: per praecipitia, L.: multa in tectis crepitans salit horrida grando, V.: Farre pio et saliente micā, H.—Fig.: aliena negotia Per caput saliunt, H.
-
…locum. constat enim illam cum deformitate summa fuisse, tum etiam senectute. qua re quae potest, quamvis salsa ista Sarda fuerit, ulla libidinis aut amoris esse suspicio ac ne existimes, Triari, quod adferam, in…
Cicero, pro Scauro
-
…Vene no inbutae tae tros cruciatu s cient. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens ; Heu, qui salsis flucti bus mandet Me ex su blimo verti ce saxi Iam iam a bsumor ; confi cit animam Vis vo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cum, ceteris se in campo exercentibus, ipse in herba recubuisset, vellem hoc esset, inquit laborare. Salsum est etiam quaerentibus et quasi percontantibus lente respondere quod nolint ; ut censor Lepidus, cum M. Antistio Pyrgensi…
Cicero, de Oratore
-
…, Socratem opinor in hac ironia dissimulantiaque longe lepore et humanitate omnibus praestitisse. Genus est perelegans et cum gravitate salsum cumque oratoriis dictionibus tum urbanis sermonibus accommodatum. Et hercule omnia haec, quae a me de facetiis disputantur ,…
Cicero, de Oratore
-
…me venis cum tua colu et lana Non pol inquit audeo, nam me ad famosas vetuit mater accedere. Salsa sunt etiam, quae habent suspicionem ridiculi absconditam, quo in genere est Siculi illud, cui cum familiaris quidam…
Cicero, de Oratore
-
…. huic deo pulchrior ; at erat, sicuti hodie est, perversissimis oculis quid refert, si hoc ipsum salsum illi et venustum videbatur Redeo ad deos. ecquos si non tam strabones at paetulos esse arbitramur, ecquos naevum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…tui animi sententia tu uxorem habes Non hercule inquit ex mei animi sententia. Haec aut frigida sunt aut tum salsa, cum aliud est exspectatum. Natura enim nos, ut ante dixi, noster delectat error ; ex quo…
Cicero, de Oratore
-
…maxime Atticum. hanc ego iudico formam summissi oratoris, sed magni tamen et germani Attici ; quoniam quicquid est salsum aut salubre in oratione, id proprium Atticorum est. E quibus tamen non omnes faceti Lysias satis et Hyperides…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…tam ridiculum quam sannio est Sed ore, vultu, imitandis moribus, voce, denique corpore ridetur ipso ; salsum hunc possum dicere atque ita, non ut eius modi oratorem esse velim, sed ut mimum. Qua re…
Cicero, de Oratore
-
…qui arcam ferebat, cum ille diceret cave, rogavit num quid aliud ferret praeter arcam. Est etiam stultitiae salsa reprehensio, ut ille Siculus, cui praetor Scipio patronum causae dabat hospitem suum, hominem nobilem, sed admodum…
Cicero, de Oratore