sensualis
sensŭālis, e, adj. [2. sensus],
- endowed with feeling or sensation, sensitive, sensual (post-class.), App. Trism. p. 80, 16; Tert. Anim. 43; Prud. στεφ. 10, 346.—Adv.: sensŭālĭter, in a sensual manner, carnally, Claud. Mam. Stat. An. 2, 12.
sēnsuālis, e (sensus), sinnlich, Cael. Aur. u. Eccl. – ➳ Ps. Apul. Ascl. 7 jetzt similibus.
in unoquoque homine omnis creatura intelligi potest, quia rationalis in illo est, quam angeli habere creduntur, ~is cum bestiis, vitalis privata sensu cum arboribus
visio ~is est, qua corporeis sensibus corporalia sentiuntur
adeo perturbari cepit quod ~es intellectus omnino amiserit
in effeto corpore ‥ ~is intellectus hebetatur
distinguendum est quod duplex est voluntas, voluntas ~is et voluntas rationalis
qui motus et passiones suas ~es per racionem regit
Helena ‥ per Paridem rapitur dum a virtuoso ad ~em transfertur
Paride mortuo, Deiphebo Helena datur quia mortificato sensu, pavori opulentia subditur dum ab eo qui ~ia linquens timet se majora non inventurum possidetur
super vitam ~em et vitam spiritualem in vitam intellectualem exsurgat
astronomus et perspectivus, qui experiuntur hujusmodi, utuntur istis radiis quia ~es et fortes
~is, doctus, eruditus
sēnsŭālis, e (sensus), relatif aux sens ; doué de sensation : Tert. Anim. 43.