separate
separate, separately, apart
sēpărātē, adv., v. separo, P a. fin.
sēparātē, Adv. (separatus), doch nur im Compar., besonders, quaedam argumentationes communiter et similiter tractabuntur, quaedam separatius ad finem adiungentur, Cic. de inv. 2, 156.
refertur, quomodo virginitas, castitas, jugalitas tripertitis gradibus ~im [gl. singulariter, ] differantsunderlipas
praevideat sancta sollertia tua magistros pueris, clero segregentur ~im more illorum, qui libros legant, qui cantilene inserviant, qui scribendi studio deputentur
in vasculo quo est sursum lac et suptus sanguis. in isto anno ascendet sanguis sursum et lac descendet suptus et manent ~im
quamplures ad judicium summonuit, nec simul sed ~im variisque temporibus ‥ implacitavit
unusquisque vestrum ~im oret sine alterutra salutatione(
ut patet per papirum predictum ubi predictarum specierum genera ‥ particulariter declarantur et ~im annotantur
dies quarta decima extra hunc numerum ~im sub Paschae titulo praenotatur(
ubi ‥ partes sint seperatim obligate nobis
iste similitudines separantur quantum ad subjecta ‥ igitur possunt ~im intelligi
~e et separanter et ~im
concessionem ‥ de habendo ~im super terram et solum ipsorum fratrum in Bereford suum proprium imparcum et messarium ad capiendum chaceandum et imparcandum
supponitur per declaracionem supradictam ejusdem Ricardum C. et Robertum S. cep’atim habuisse recepisse et donasse
sēpărātē, seult au comp. separatius : Cic. Inv. 2, 156, à part, plus spécialement.
separate
adv.
- separatus, separately, apart(only comp.): separatius adiungi.