separator
sēpărātor, ōris, m. [separo],
- he that separates, a separator (late Lat.), Tert. Praescr. 30 med.; Vulg. Zach. 9, 6.
sēparātor, ōris, m. (separo), der Absonderer, Trenner, Tert. de praescr. 30. Vulg. Zach. 9, 6 u.a. Eccl.
sēpărātŏr, ōris, m. et sēpărātrīx, īcis, f. (separo), qui sépare : Tert. Præscr. 30 ; Aug. Trin. 11, 10.