separatio

sēpărātĭo, ōnis, f. [separo],

• a sundering, severing, separation (rare, but good prose): sui facti ab illā definitione separatio, Cic. Inv. 2, 18, 55: distributione partium ac separatione, id. de Or. 3, 33, 132: congregatio criminum accusantem adjuvat, separatio defendentem, Quint. 7, 1, 31: nominum idem significantium (opp. congregare, and corresp. to disjunctio), id. 9, 3, 45: animi et corporis in morte, Gell. 2, 8, 7: tamquam eā separatione ad caedem destinarentur, Tac. H. 4, 46.—
• II Esp., rhet. t. t. division, separation, when a word is inserted between two like words (as duc, age, duc, etc.), Jul. Ruf. de Schem. Lex. § 11.

sēparātio, ōnis, f. (separo), die Absonderung, Trennung (Ggstz. coniunctio), I) eig.: distributio partium ac sep., Cic.: animi et corporis in morte, Gell.: animae, Mythogr. Lat.: separationes agrorum, Gromat. 11, 30. – II) übtr.: sep. criminum, Quint.: nominum idem significantium, Quint.: sui facti ab illa defensione, Cic. – als rhet. Fig. = διακοπή oder διαστολή, die Trennung, der Einschnitt, wenn zwischen zwei gleiche Wörter ein drittes gesetzt wird (zB. duc, age, duc ad nos), Iul. Rufin. de schem. lex. § 11.

separatio [CL], division, separation; b (of property); c (geom., astr., or alch.). d separation, divorce (of married couple). e weaning (of animal). 799 sit unanimitas spiritalis vere dilectionis, licet quaedam sit ~o corporalis visionis Alcuin Ep. 166; discidium, i. ~o, divisio GlH D 638; talem itaque significat pluralitatem et ~onem, qualem habent plures angeli aut animae, id est qualem plures habent substantiae Anselm (Incarn. B 2) II 13; 1175 sola dilectio est quam non alterat casualis eventus, quam ~o corporalis non dividit, quam temporis longitudo non abolet P. Blois Ep. 30. 101A; anime mee et corporis ~one tunc primum facta, cum justis resuscitabor (Brendanus 50) VSH II 289; quarta dilectio est anime diligentis vehementer corpus et hoc est facile videre in ~one [ME: twinnunge], quia amici cari dolent quando separantur AncrR 157.  b multitudinis credentium erat cor unum et anima una, nec erat in eis ~o ulla [cf. Act. iv 32] Bede Gen. 105A.  c nulla linea cum linea differenti conjungitur nisi una tantum donec fiant ambe in termino earum ante ~onem Adel. Elem. X 74; computent proportionaliter habitudines stellarum, respectus, applicationes, ~ones, parilitates et alia R. Howd. II 298; sunt claves artis [alkimie] ‥ distillatio, ~o, calcinatio et fixatio Bacon NM 548; invenies in fundo vasis post ~onem aceti quoddam album vel ceruleum Ripley 221.  d post eorum [mariti et uxoris] vero ~onem ipsa cum omni terra sua recessit DB I 373rb.  e 1211 in mortuis post ~onem et ante tonsionem xl Crawley 199; c1270 agni: idem respondet de exitu predictarum matricium iiijxxj agni, de quibus in morina ante ~onem xxv Ac. Stratton 36; 12‥ vituli, porcelli, et agni statim post ~onem et pulli equorum aliquo signo notario insignentur distincte et aperte, quo a ceteris poteri[n]t distingui et discerni Cart. Glouc. III 216; si custodierit matrices, habebit unum agnum ‥ ad ~onem Cust. Bleadon 207; 1306 de ccliiij pellibus agnorum de morina ante ~onem venditis MinAc 1079/17 r. 5; c1400 quod quelibet bovata debeat sustinere xx grossa animalia ‥ iiij porcos vel sues cum sequelis usque ad ~onem Meaux II 141.

sēpărātĭō, (16) ōnis, f. (separo), séparation : Cic. Inv. 2, 55 ; de Or. 3, 132.

sēparātiō ōnis, f

• separo, a sundering, severing, separation: partium.—Fig., a discrimination, distinction: sui facti ab illā definitione.