sollemne

sollemne [CL], ~ium 1 (religious) rite, ceremony, solemn observance; b (transf.). 675 ne missarum solemnia ibi praesumat agere (Lit. Papae) CS 38; celebrans solemnia Paschae Aldh. VirgV 1577; encenia ‥ vocabantur ~ia dedicationis templi Bede Hom. II 24. 243D; exaudi me prostratum ad adorandum vivificam crucem tuam, ut in his sacris sollempnis tibi merear assistere mundus Egb. Pont. 134; post ymnos visere certant / fratres atque suae complent sollempnia mentis Æthelwulf Abb. 661; pridie nonas Decembris ab omnibus episcopis Angliae sollennia episcopalia suscepit W. Malm. GP I 494; corpus regio ~i curatum per Sequariam Cadomum delatum Id. GR III 283; bis in suorum solenniis sacrorum de Christianis militibus sorte rapuerunt ‥ et cum ingenti ludibrio peremerunt Ord. Vit. XI 26 p. 250; 1308 diem illum, pro nostre coronationis predicte celebrandis solempniis ordinatum Foed. III 53; 1318 consecracionis Londoniensis electi confirmati completa sollempnia FormOx 42; ad coronacionem hujus regis vocatus ‥ ut ei presenciam suam amicabilem in tantis solemniis tanquam amicus exhiberet Eul. Hist. III 172.  b nunc pugione stricto, nunc hebetata machera miraberis, si te casu solemniis eorum contigerit interesse J. Sal. Pol. 392A. 2 weight, importance. oratorium, suo coelestiumque virtutum jugi solemnio ac signis illustrissimum Gosc. Transl. Aug. 15A; tam ex dignitate gradus, quam ex scientie precellentia, quam etiam fame solemnio Ad. Marsh Ep. 104. 3 grandness, formality. unde et inculta oratio duram scribentis sortem absque ulla elegantia et dictionum solemnibus indicat H. Bos. Ep. 31. 1465A; deinceps immutandus foret ‥ stylus, ut ‥ quibusdam dictionum solenniis exquisitis, imminentis consummationis viri gloria exaranda Id. Thom. V 11.

sollemne, (11) is, n. de sollemnis, ¶ 1 solennité, fête (cérémonie) solennelle : sollemne clavi figendi Liv. 7, 3, 8, la solennité de lʼenfoncement du clou, cf. Liv. 1, 5, 2 ; 1, 9, 13 ; 9, 34, 18, etc.; Tac. Ann. 12, 69 || pl. sollemnia Liv. 9, 29, 9 ; Suet. Nero 34 ; Tac. Ann. 11, 26 ¶ 2 habitude, usage : Cic. Att. 7, 6, 1 ; Plin. 28, 135 || pl., Liv. 2, 14, 1 ; Tac. Ann. 3, 6 ; insanire sollemnia Hor. Ep. 1, 1, 101, avoir une folie ordinaire || v. sollemnis.

sollemne is, n

• sollemnis, a religious rite, ceremony, feast, sacrifice, solemn games, festival, solemnity: publicum, L.: antiquissimum, L.: adlatum ex Arcadiā, festal games, L.: sollemnia eius sacri, L.: tumulo sollemnia mittent, V.—A custom, usage, practice, observance, habit: nostrum illud sollemne servemus, ut, etc.: mos traditus ab antiquis inter cetera sollemnia manet, L.: Insanire putas sollemnia me, i. e. in the common way, H.