spurius
spŭrĭus, i, m. [root spar-; cf. σπείρω, σπορά, and sperno], adj.
- Lit., of illegitimate birth; subst., an illegitimate or spurious child, a bastard (only post-class.; esp. among jurists): si quis nefarias atque incestas nuptias contraxerit, neque uxorem habere videtur neque liberos. Hi enim, qui ex eo coitu nascuntur, matrem quidem habere videntur, patrem vero non utique, etc. ... Unde solent spurii filii appeliari, vel a Graecā voce, quasi σποράδην concepti vel quasi sine patre filii, Gai. Inst. 1, 64; cf. Dig. 1, 5, 23; ib. 49, 15, 26; Cod. Just. 1, 10, 12; 6, 55, 6; Ap. Met. 6, 9, 24.—Thus the Parthenians (v. Partheniae) were also called Spurii, acc. to Just. 20, 1, 15.—
- II Trop., false, spurious: versus (in Homeri carminibus), Aus. Ep. 18 fin.: vates, id. ap. Sept. Sap. 13 prooem.
spurius, a, um, I) als n. appellat., von einem unbekannten Vater mit einer gemeinen Buhldirne erzeugt, unehelich, subst., das uneheliche Kind, das Hurenkind, griech. πορνογενής (hingegen nothus von einem bekannten Vater mit einer Beischläferin gezeugt, Bastard, Kebskind, griech. νόθος), Gaius inst. 1, 64. Modest. dig. 1, 5, 23 u.a. ICt. Iustin. 20, 1, 15. Apul. met. 6, 9. – bildl., unecht, versus, Auson. epist. 18, 30. p. 179 Schenkl: vates, schlechter, Auson. lud. sept. sap. 13 zw. – II) als nom. propr., Spurius, ein röm. Vorname, abgek. Sp., wie Sp. Aelius.
~ius, meretricius
quid ~iis ‥ quid nothis, et illegitime natis cum hereditate commune
diversis ex matribus tres ~ios fuderat
frater regis ‥ ~ius
hic spirius,a basterde
Johannem Brown legittimum non bastardum nec ~eum
spurius incerto ‥ genitore creatus
~ius, incerto patre
vostra ‥ filiacio ‥ ut sponse nostre ecclesie ~ius nequaquam uterinus
hic ~ius ‥ i. ille qui nascitur ex ignobili matre et nobili patre
~ius, i. nobilis ex patre, qui etiam mechus et nothus dicitur
~ius est qui patre ignobili sed nobili est matre generatus
a bastarde ‥ nothus ex nobili patre, ~ius ex nobile [sic ] matre ‥ et dicunt[ur ] ~ii quasi extra puritatem geniti; tales plerumque matrem pocius quam patrem moribus sequu[n ]tur
invenimus etiam spurius †mobile [l. inobile, i. e. ignobile ] unde in libro Sapientie ~ia vitulamina dicuntur et degenerantia et non naturalia
de stirpe noxia ‥ nonnulla quasi ~ia vitulamina male excrescant
[incauti putatores ] ‥ persepe magis fructuosa et plus necessaria resecant, dum putant se arida vel ~ia tanquam superflua resecasse
de radicibus venenosis ~ia vitulamina pullulabant. de semine Canaan progrediebatur generatio prava
spinas, vitulamina ~ia [gl.: ]verges bastars
vitulamen ‥ dicitur illa planta ‥ ~ia et infructuosa que nascitur a radice vitis
etiam si [he consuetudines scripte ] fuissent, ne de antiquitate ‥ potius quam de jure niteretur, rex, in illis ~iis statutis firmandis, attendere debuisset quia Dominus dicit “leges meas custodite”
hec ‥ ~ia et degenerans amicitia quam ‥ libido contaminat
omnis putredo et ~ia [(? l. spurcitia ] in ea collecta, fuit in panes posita et pistata
1 spŭrĭus, a, um, bâtard, illégitime, naturel : Cod. Just. 1, 10, 12 || faux, supposé : Aus. Ep. 18, 30.
Spurii versus, id est, incerti auctoris.
Spuriena nostris metaphorice usurpatur, ut quid vile et contemnendum significent. Vide supra Emphyteosis.