spurium
spŭrĭum, ii, n. [σπορά, generation].
- = pudendum muliebre, acc. to Isid. Orig. 9, 5, 24; cf. Plut. Quaest. Rom. 103.—
- II Transf., a marine animal of a similar shape, Ap. Apol. p. 297, 11.
spurium, iī, n. (σπορά, Zeugung), das weibl. Zeugungsglied, nach Isid. orig. 9, 5, 24: meton. = ein so gestaltetes Seetier, Apul. apol. 35.
spŭrĭum, ĭī, n. (σπορά), sexe de la femme : Isid. Orig. 9, 5, 24 || sorte dʼanimal marin : Apul. Apol. 35.