subsolanus
sub-sōlānus, a, um, adj.,
- lying beneath the sun, eastern, oriental (post-Aug.): montes, Plin. 7, 2, 2, § 24.—As subst.: subsō-lānus, i, m. (sc. ventus), the east wind, Sen. Q. N. 5, 16, 4; Plin. 2, 47, 46, § 119; Gell. 2, 22, 8; plur.: salubriores septentrionales quam subsolani vel austri sunt, Cels. 2, 1.
sub-sōlānus, ī, m., der Ostwind, Cels., Sen. u.a. – Dav. subsōlānus, a, um, östlich, morgenländisch, montes Indorum, Plin. 7, 24.
ex his patet placuissse Platonicis, cum Salomone, omnia ~a vana esse
orientalis pars ‥ quod aquis pene undique alluitur, quoniam a ~o et euro cingitur oceano
meta dictae insulae contra Vulturnum et ‥ contra ~um
sunt enim quatuor principales venti ‥ ~us, zephirus, septentrio, auster
enormes fluctus quos agitavit Boreas durissimus ventus, et ~us altissimus
~us, ventus ab oriente
potissima pars Martii ‥ torrebatur, flante continuo ~o, Borea vel Aquilone
estate quoque sub eadem duravit ariditas flante ~o, qui rorem ademit matutinalem et suspendit serotinum a medio Martii usque ad kalendas Junii
[ventus ] secundus cardinalis ~us est
1 subsōlānus, a, um, tourné vers lʼorient : Plin. 7, 24.
2 subsōlānus, ī, m. , vent dʼest : Sen. Nat. 5, 16, 4 ; Plin. 2, 119 ; Gell. 2, 22, 8.