substanter

substanter [CL substans pr. ppl. of substare+-ter], as a substance, substantially. res ‥ significata ut habens in se aliquid quo varietur cum ipsa substet ‘substantia’ dicitur in grammaticis, et diccio sic significans dicitur substanciam significare ut est substancia, hoc est ~ter Ps.-Gros. Gram. 34.