substantificus Save DMLBS substantificus [CL substantia+-ficus], (for οὐσιοποιός) who creates substance, ‘substantific’. omnium ipsum et principium et causam ~am esse Gros. Ps.-Dion. (Cael. hier.) 963; omnia ad esse adduxit per ejus ~am bonitatem Ib. (Div. nom.) 25.