substantiola
substantĭŏla, ae, f. dim. [substantia],
- a little substance, a small property (late Lat.): paterna et materna, Hier. Ep. 108, 26: tenuis, id. ib. 125, 16.
substantiola, ae, f. (Demin. v. substantia), das kleine Vermögen, Hieron. epist. 108, 26 u. 123, 14.
ut viriliter dimicando terram ~am conjuges liberos ‥ vindicaret
~am quam habuit cum fornicatoribus consumpsit
qui perversos tam pie convertit, et pro ~a hujus vite, divitias salutis eterne retribuit
quamvis et in eo quod ait: ‘aliquid’, majus aliquid ab omni hac ~a terrena, hoc est voluntatem propriam, significari puto
viri ecclesiastici blada sua et omnem substanceolam suam ‥ vendere cogebantur
rex ‥ thesauro suo ‥ consumpto ‥ omnes quas potuit religiosorum extorsit ~as
substantĭŏla, æ, f. (substantia), petit bien, faibles ressources : Hier. Ep. 108, 26.