supplantator
sup-plantātor (subpl-), ōris, m. [supplanto],
- one who trips up another’s heels, a supplanter (eccl. Lat.), Hier. Ep. 69, 6 (of Jacob); Ambros. Ep. 60.
supplantātor, ōris, m. (supplanto), der ein Bein unterstellt, der Betrüger, Hieron. epist. 69, 6. Augustin. serm. 4, 28 u.a. Eccl.
sicut homo bonum vinum primum ponit, cum autem inebriati fuerint, tunc id quod deterius est, sic ~ores impii post vinum adulatorie lenitatis propinaverunt tibi vinum de suburbanis Gomorrhe
a begyler , deceptor, frustrator, fraudator, ~or
nec aliquid horum perpetravi que cautelosus ~or maliciose composuit adversum me
cui quia par studuit Paulus fore culmine morum, / fit quod et ille [sc. Jacob ] fuit, supplantator viciorum
tam de ipsis [sc. Wasconensibus ], qui ipsum conviciis provocaverant mendacibus, quam de aliis quos ibi invenerat ~oribus ‥ triumphavit
Johannem de Ryslay ‥ abbatis sui ~orem, mediante simonia, in abbatem preferri
in ipsum subplantatorem ulcisci omnino voluit
hic sensus [sc. auditus ] subplantatorem esse perspicue deprehendit filium [sc. Jacobum ]
quia [Jacobus Alphei ] et ante sanguinis effusionem verus etiam ipse carnalis desiderii sit subplantator testatur Hegesippus
in Jacob, quod antea dixi, ~or antiqui hostis nostri
jus primogeniture consistebat apud Esau primogenitum, frater autem ejus junior pretio edulii lenticule ruffe ‥ jus idem transtulit ad se ‥ . unde recte Jacob appellatus est, hoc est ‘supplantator’
novum esse Jacob, hoc est vitiorum ~orem, Gratianum gratia mater effecit
Jacob ‘supplantator’ interpretatur, quod quidem mentis amaritudini competit, que tria viciorum genera supplantare non desinit: avariciam scilicet, luxuriam, et superbiam
alia amaritudo est in lucta et resistencia contra temptaciones, et hec signatur per Mariam Jacobi, quia Jacob interpretatur ‘luctator’ seu ‘supplantator’ [ME: ]wreastlere
supplantātŏr, ōris, m. (supplanto), celui qui supplante : Hier. Ep. 69, 6.
Ad cujus colloquium sine mea voluntate atque licentia Wenilo venit, quemSupplantatorem meum esse cognovi.