tero
tero, to rub, rub away, wear away, bruise, grind, bray triturate
he spent a whole lifetime in learning these things
- I Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- A In gen.: num me illuc ducis, ubi lapis lapidem terit? (i. e. into a mill), Plaut. As. 1, 1, 16 (31): lacrimulam oculos terendo vix vi exprimere, Ter. Eun. 68: teritur lignum ligno ignemque concipit attritu, Plin. 16, 40, 77, § 208: sed nihil hederā praestantius quae teritur, lauro quae terat, id. ib.: aliquid in mortario, id. 34, 10, 22, § 104: aliquid in farinam, id. 34, 18, 50, § 170: bacam trapetis, Verg. G. 2, 519: unguibus herbas, Ov. M. 9, 655: dentes in stipite, id. ib. 8, 369: lumina manu, Cat. 66, 30: sucina trita redolent, Mart. 3, 64, 5: piper, Petr. 74: Appia trita rotis, Ov. P. 2, 7, 44: cibum in ventre, i. e. to digest, Cels. 1 praef. med. — Poet.: labellum calamo, i. e. to rub one’s lip (in playing), Verg. E. 2, 34: calcemque terit jam calce Diores, treads upon, id. A. 5, 324: crystalla labris, Mart. 9, 23, 7.—
- B In partic.
- 1 To rub grain from the ears by treading, to tread out, thresh: frumentum, Varr. R. R. 1, 13, 5: milia frumenti tua triverit area centum, Hor. S. 1, 1, 45: area dum messes teret, Tib. 1, 5, 22: teret area culmos, Verg. G. 1, 192; cf.: ut patria careo, bis frugibus area trita est, i. e. it has twice been harvest-time, Ov. Tr. 4, 6, 19.—
- 2 To cleanse or beautify by rubbing, to smooth, furbish, burnish, polish, sharpen (syn.: polio, acuo): oculos, Plaut. Poen. 1, 2, 103 (312): crura mordaci pumice, Ov. A. A. 1, 506: hinc radios trivere rotis, smoothed, turned, Verg. G. 2, 444: vitrum torno, Plin. 36, 26, 66, § 193: catillum manibus, Hor. S. 1, 3, 90: tritus cimice lectus, Mart. 11, 33, 1.—
- 3 To lessen by rubbing, to rub away; to wear away by use, wear out: (navem) ligneam, saepe tritam, Plaut. Men. 2, 3, 52 (402): hoc (tempus) rigidas silices, hoc adamanta terit, Ov. Tr. 4, 6. 14: ferrum, to dull, id. M. 12, 167: mucronem rubigine silicem liquore, Prop. 2, 25 (3, 20), 15: trita labore colla, Ov. M. 15, 124: trita subucula, Hor. Ep. 1, 1, 96: trita vestis, id. ib. 1, 19, 38: librum, i. e. to read often, Mart. 8, 3, 4; 11, 3, 4; cf.: quid haberet, Quod legeret tereretque viritim publicus usus? Hor. Ep. 2, 1, 92: pocula labris patrum trita, Mart. 11, 12, 3: ut illum di terant, qui primum olitor caepam protulit, crush, annihilate, Naev. ap. Prisc. p. 681 P.—
- 4 Of persons, pass., to be employed in. occupied with: nos qui in foro verisque litibus terimur, Plin. Ep. 2, 3, 5: litibus, id. ib. 10, 12, 3.—
- 5 To tread often, to visit, frequent a way or place (cf.: calco, calcito): angustum formica terens iter, Verg. G. 1, 380: iter propositum, Prop. 2, 30 (3, 28), 14: Appiam mannis, Hor. Epod. 4, 14: viam, Ov. A. A. 1, 52; Lucr. 1, 927: via trita pede, Tib. 3, 19, 10: ambulator porticum terit, Mart. 2, 11, 2: limina, id. 10, 10, 2: mea nocturnis trita fenestra dolis, Prop. 4 (5), 7, 16: nec jam clarissimorum virorum receptacula habitatore servo teruntur, Plin. Pan. 50, 3: flavaeque terens querceta Maricae Liris, Claud. Cons. Prob. et Olybr 259. —
- 6 In mal. part.: Bojus est, Bojam terit, Plaut. Capt. 4, 2, 108 (888); so Prop. 3, 11 (4. 10), 30; Petr. 87. —
- II Trop. (freq. in good prose).
- A To wear away, use up, i. e. to pass, spend time; usu. to waste, spend in dissipation, etc. (syn.: absumo, consumo): teritur dies, Plaut. Truc. 5, 20 (912): diem sermone terere segnities merast, id. Trin. 3, 3, 67 (795): naves diem trivere, Liv. 37, 27, 8: tempus in convivio luxuque, id. 1, 57, 9: tempus ibi in secreto, id. 26, 19, 5: omnem aetatem in his discendis rebus, Cic. de Or. 3, 31, 123: teretur interea tempus, id. Phil. 5, 11, 30: jam alteram aetatem bellis civilibus, Hor. Epod. 16, 1: omne aevum ferro, Verg. A. 9, 609: spe otia, id. ib. 4, 271: otium conviviis comissationibusque inter se, Liv. 1, 57, 5. —
- B To expend, employ (late Lat.): qui operam teri frustra, Amm.27, 12, 12. —
- C To exert greatly, exhaust: ne in opere longinquo sese tererent, Liv. 6, 8, 10: ut in armis terant plebem, id. 6, 27, 7.—
- D Of language, to wear out by use, i. e. to render common, commonplace, or trite (in verb finit. very rare, but freq. as a P. a.): jam hoc verbum satis hesterno sermone trivimus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 6, 18: quae (nomina) nunc consuetudo diurna trivit, id. Fin. 3, 4, 15.—*
- E To tread under foot, i. e. to injure, violate a thing: jurata deorum majestas teritur, Claud. in Rufin. 1, 228. — Hence, P. a.: trītus, a, um.
- A Prop. of a road or way, oft-trodden, beaten, frequented, common: iter, Cic. Phil. 1, 3, 7: via, id. Brut. 81, 281: quadrijugi spatium, Ov. M. 2, 167. — Sup.: tritissima quaeque via, Sen. Vit. Beat. 1, 2. —
- B Fig.
- 1 Practised, expert: tritas aures habere, Cic. Fam. 9, 16, 4; so id. Brut. 32, 124.—Comp.: tritiores manūs ad aedificandum perficere, Vitr. 2, 1, 6. —
- 2 Of language, used often or much, familiar, common, commonplace, trite: quid in Graeco sermone tam tritum atque celebratum est, quam, etc., Cic. Fl. 27, 65: nomen minus tritum sermone nostro, id. Rep. 2, 29, 52: ex quo illud: summum jus summā injuriā factum est jam tritum sermone proverbium, id. Off. 1, 10, 33.—Comp.: faciamus tractando usitatius hoc verbum ac tritius, Cic. Ac. 1, 7, 27: compedes, quas induere aureas mos tritior vetat, Plin. 33, 12, 54, § 152.
➳ pf. terui Char. 248, 4 ; sync. tristi Catul. 66, 30.
- 1. (af)wrijven [oculos uitwrijven; unguibus herbas; dentes in stipite; metam curru schampen; labellum calamo = fluit spelen; metaf. calcem calce iems. hiel met de hiel schampen = iem. op de hielen zitten];
- 2. (poët.; postklass.) gladmaken, polijsten [crura pumice; radios rotis draaien];
- 3. (poët.) stukwrijven, vermorzelen [papaver; bacam];
- 4. verslijten [colla bovis; vestem afdragen]; ➤ tritum ferrum stomp;
- 5. (poët.) dorsen [frumentum; messes]; ➤ area bis frugibus trita est = er is tweemaal geoogst;
- 6. (poët.) neuken (ook gebruikt voor andere seksuele handelingen);
- 7. (metaf.) veel gebruiken, vaak gebruik maken van (m. acc.) [librum; verbum];
- 8. afmatten, uitputten, vermoeien (bij, met: in m. abl.) [plebem in armis; se in opere longinquo];
- 9. (poët.) (wegen, plaatsen e.d.) vaak betreden, vaak bezoeken, veel bevaren [iter propositum]; ➤ formica terens iter heen en weer lopend; via trita pede;
- 10. (tijd) doorbrengen, slijten, (pejor.) verspillen [otium conviviis; diem sermone; aevum ferro; tempus rebus inutilibus]; / zie ook tritus¹.
打碎。踐。舂。硏。磨。鏇成。耗爛。常用。— aetatem 度光陰。— diem 過一日。— tempus 磨時候。— otium 閒無所事。— iter 行路。Teritur noster ubique liber 吾書爲各方人所玩。\Tristi pro Trivisti. \Terui pro Trivi.
Suggest a Translation
See an image
Cum castris, montibus, collibus, vallibus, Teronibus, Ecclesiis, etc.Forte
Toronibus. Vide Toro.
- 1 TER-, to rub, rub away, wear away, bruise, grind, bray triturate: lacrimulam oculos terendo exprimere, T.: unguibus herbas, O.: calamo labellum, i. e. to blow upon the flute, V.: calcem calce, tread upon, V.—Of grain, to rub off, tread out, thresh: Milia frumenti tua triverit area centum, H.: teret area culmos, V.: Ut patriā careo, bis frugibus area trita est, i. e. during two harvests, O.—To rub smooth, burnish, polish, sharpen: mordaci pumice crura, O.: radios rotis, smoothed, turned, V.: catillum manibus, H.—To lessen by rubbing, rub away, wear away by use, wear out: silices, O.: ferrum, to dull, O.: trita vestis, H.—Of a place, to wear, tread often, visit, frequent: iter, V.: Appiam mannis, H.: viam, O.—Fig., of time, to wear away, use up, pass, spend, waste, kill: in convivio tempus, L.: teretur interea tempus: teritur bellis civilibus aetas, H.: Omne aevum ferro, V.: otium conviviis comissationibusque inter se, L.—To exert greatly, exhaust, wear out: in opere longinquo sese, L.: in armis plebem, L.—Of words, to wear by use, render common, make trite: verbum sermone: quae (nomina) consuetudo diurna trivit.
-
…hic summa piscem deprendit in ulmo. Figitur in viridi, si fors tulit, ancora prato, aut subiecta terunt curvae vineta carinae ; et, modo qua graciles gramen carpsere capellae, nunc ibi deformes ponunt sua corpora phocae…
Ovid, Metamorphoses
-
…non sine modo Mori me malim sentiet qui vir siem ; Haec verba una mehercle falsa lacrimula, Quam oculos terendo misere vix vi expresserit, Restinguet et te ultro accusabit et dabis Ei ultro supplicium. O indignum facinus nunc…
Terence, Eunuchus
-
…περὶ πάτρης. sed haec ambulationibus Compitaliciis reservemus. tu pridie Compitalia memento. balineum calfieri iubebo. et Pomponiam Terentia rogat ; matrem adiungemus. Θεοφράστου περὶ φιλοτιμίας adfer mihi de libris Quinti fratris. Scr. Anti medio circ…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…res ipsa cognita, ut non sine causa alte repetita videatur aut reprehendent, quod inusi tatas vias indagemus, tritas relinquamus. ego autem et me saepe nova videri dicere intellego, cum pervetera dicam sed inaudita plerisque, et…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…periculoque versabitur et vehementius eum gratia adversarii perterrebit quam fides iudicis consolabitur vixit enim semper inculte atque horride ; natura tristi ac recondita fuit ; non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus est ; id egit…
Cicero, pro Quinctio
-
…oratio puerilis est locis multis de amore, de tormentis, de rumore loci sane inanes, verum tamen nondum tritis nostrorum hominum auribus nec erudita civitate tolerabiles. Scripsit etiam alia non nulla et multa dixit et illustria et in…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, si illud esset, sicut Zeno definiret, tale visum iam enim hoc pro φαμτασίᾳ verbum satis hesterno sermone trivimus visum igitur inpressum effictumque ex eo unde esset quale esse non posset ex eo unde non esset id nos a…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…. me et meorum malorum memoria et metus de fratre in scribendo impedit. tu ista omnia vide et guberna Terentia tibi maximas gratias agit. litterarum exemplum quas ad Pompeium scripsi misi tibi. data iiii Kal. Iunias Thessalonicae…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…C. Curio, Sex. Caesar flamen Quirinalis, Q. Cornelius, P. Albinovanus, Q. Terentius, pontifices minores, causa cognita, duobus locis dicta, maxima frequentia amplissimorum ac sapientissimorum civium adstante, omni…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…ut tuas legeram, sed eas eram daturus, ut putaram, postridie ei qui mihi primus obviam venisset. Terentia delectata est tuis litteris ; impertit tibi multam salutem, καὶ Κικέρων ὁ φιλόσοφος τὸν πολιτικὸν Τίτον ἀσπάζεται. Scr…
Cicero, Epistulae ad Atticum