tractatim

tractatim [CL tractatus p. ppl. of tractare+-im; cf. CL tractim], in a drawn-out manner. 1306 hore ‥ dicantur ~im et non nimis propere Reg. Ebor. II 8; ibunt processionaliter ordinate usque in ecclesiam ‥ ~im ac morose Cust. Cant. 179; autoritates subscripte ‥ non sunt legende ‥ velociter sed ~im cum intenta et morosa meditacione J. Mirfield Flor. 120.