tracticius
tractīcius, a, um (traho), geschleppt, Aur. Vict. epit. 23, 7. Vgl. tractaticius.
usque ad pontem ~ium manerii(
de xviij d. de quadam nova custuma ‥ ad pontem vicecomitis ~ium de xviij navibus intrantibus ibidem cum malis suis stantibus(
in aqua wyndanda de fonte ~io in claustro
habet ‥ ~ias et hernes' pro carecta precii xviij d.
tractitium laudatur ‥ collum [accipitris ] / plumaque ‥ corpus amena tegit
erat ei [sc. Waltero Espec ] ‥ facies amplissima, ~ia tamen
tractīcĭus, a, um, que lʼon traîne : Ps. Aur. Vict. Epit. 23, 7.