transfugium
transfugium, a going over to the enemy, desertion
transfŭgĭum, ii, n. [transfugio].
- Lit., a going over to the enemy, desertion (very rare): ut transfugia impeditiora essent, Liv. 22, 43, 5: crebra, ut in civili bello, Tac. H. 2, 34; 4, 70; id. A. 2, 46. —
- II Transf.: sacrarii, a migrating to Rome, Prud. adv. Symm. 2, 503: ad Christum de circumcisione, conversion, Sid. Ep. 8, 13.
trānsfugium, iī, n. (transfugio), das Überlaufen, Übergehen zum Feinde, gew. Plur. transfugia = einzelne Fälle-, einzelne Gelegenheiten zum Überlaufen, Liv. u. Tac.; vgl. Fabri Liv. 22, 43, 5. – übtr., qui transfugio meruere sacrari, Prud. c. Symm. 2, 505: facere ad Christum de circumcisione transfugium, Übertritt, Sidon. epist. 8, 13, 3.
Edgarus ‥ regis dedititius ‥ facto ad Scottum ~io jusjurandum maculavit
timuerunt ne iidem ‥ ~ium facerent ad regem Anglorum
trānsfŭgĭum, (14) ĭī, n. (transfugio), désertion : Liv. 22, 43, 5 ; Tac. H. 2, 34, etc. || [fig.] Prud. Symm. 2, 505.
trānsfugium ī, n
- trans+2 FVG-, a going over to the enemy, desertion, L.