Logeion | turpitudo

turpĭtūdo, ĭnis, f. [turpis], ugliness, unsightliness, foulness, deformity (syn. deformitas).

I Lit. (very rare): an est ullum malum majus turpitudine? Cic. Off. 3, 29, 105: virtutis laude turpitudinem tegere, Ap. Apol. p. 283, 9.—
II Trop., baseness, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitude (syn.: obscenitas, dedecus): ut nullum probrum, nullum facinus, nulla turpitudo ab accusatore obiceretur, Cic. Font. 16, 37: quanta erit turpitudo, quantum dedecus, quanta labes, id. Phil. 7, 5, 15: turpitudinem atque infamiam delere ac tollere, id. Verr. 1, 16, 49; id. Fin. 3, 11, 38: si omnia fugiendae turpitudinis adipiscendaeque honestatis causā faciemus, id. Tusc. 2, 27, 66; cf.: fuga turpitudinis, appetentia laudis et honestatis, id. Rep. 1, 2, 2: (divitiis) abuti per turpitudinem, Sall. C. 13, 2: cum summā turpitudine in exsilio aetatem agere, id. ib. 58, 12: populo turpitudinem et impudentiam exprobrare, Suet. Aug. 42: verborum, Cic. de Or. 2, 59, 242: ut turpitudinem fugae virtute delerent, Caes. B. G. 2, 27: generis, Quint. 3, 7, 19: pristinae vitae, Gell. 18, 3, 3.—Plur.: propter flagitiorum ac turpitudinum societatem, fellowship in vile practices, Cic. Verr. 2, 5, 41, § 107; v. also turpido.

turpitūdo, inis, f. (turpis), die Häßlichkeit, häßliche Gestalt, I) eig. u. meton.: a) eig.: Cic. de off. 3, 105. Apul. apol. 15: Ggstz. decentia, Chalcid. Tim. 226. – b) meton., als mediz. t.t., eine garstige-, wunde Stelle, Marc. Emp. 31. Plin. Val. 1, 38. – II) übtr., die Häßlichkeit, Schändlichkeit, Schimpflichkeit, Unsittlichkeit, der Schimpf, die Schmach (Ggstz. honestas), iudicum, Schlechtigkeit, Cic.: ordinis, v. Katilina, Ps. Sall.: generis, Quint.: pristinae vitae, Gell.: turpitudo et impudentia, eine gemeine u. unverschämte Denkart, Suet. – existimatio, dedecus, infamia, turpitudo verba atque ineptiae (sunt), Cic.: hinc pugnat honestas, illinc turpitudo, Cic.: in quo deformitas corporis cum turpitudine certabat ingenii, Vell.: o vix ullo otio compensandam hanc rei publicae turpitudinem! Cic.: quanta erit turpitudo, quantum dedecus, Cic.: divitiis per turpitudinem abuti, Sall.: esse turpitudini, Nep.: maximam turpitudinem suscipere vitae cupiditate, Cic.: nullā condicione hanc turpitudinem subire, Cic.: ut mihi illa omnia immortalem gloriam dederint, tibi sempiternam turpitudinem inflixerint, Cic.: ut turpitudinem fugae virtute delerent, Caes.: vos aliquot iam per annos conceptam huic ordini turpitudinem atque infamiam delere ac tollere potestis, Cic. – Plur., flagitiorum ac turpitudinum societas, Cic.: immensa aliqua vorago est aut gurges vitiorum turpitudinumque omnium, Cic.: sunt enim turpitudines plurimae, quae nisi honestas naturā plurimum valeat, cur non cadant in sapientem non est facile defendere, Cic.

turpitudo [CL] 1 offensiveness in appearance, ugliness, deformity. inferior pars corporis in onagrorum setosa ~ine describitur Lib. Monstr. I 10; partes miserie: ~o, ponderositas, etc. ‥ septem priores hujus miserie partes corporis Simil. Anselmi 48–9; vir qui habuit tabulatam faciem venit ad sanctum ‥ et orans vir sanctus pro illo, sanatus est ex illa hora a ~ine vultus sui (Carthagus 24) VSH I 179; quedam suam ~inem vel velare vel pulchritudinem augere studentes, fuco ‥ facies suas colorant Rolle IA 266. 2 dirtiness, state of being dirty (also fig.). b filth, dirt. sponsus spiritalis ‥ ita pulcher est, ita mundus ‥ ut non possit pati ‥ aliquam ~inem vel aliquam inquinationem vel feditatem Ailr. Serm. 32. 3 ; vestimentorum ~inem Conc. Scot. II 36. b 1553 preceptum est omnibus qui ‥ scurabunt ‥ fossas suas ‥ quod jaceant solum sive ~inem de eisdem fossis provenientem super montes et illam abcariare extra vicum (Stoke-by-Clare, Suff) DL CourtR 117/1822 m. 1. 3 moral offensiveness, shamefulness, disgracefulness. b morally offensive, shameful, or disgraceful act or speech. 1165 queso formam ‥ que nec perfidie maculam nec ~inis irroget notam J. Sal. Ep. 141 (150); libidinum sordibus oblectari, ac instar immundissime suis in ceno ~inis volutari ‥ nihil turpius Ailr. Comp. Spec. Car. 5. 624D; Priapo asinus [immolatur] quod ~inem ejus cum nympha ‥ coeuntis ruditu indicavit Alb. Lond. DG 6. 26; tertia pars est de virtutum honestate ut amentur et vitiorum ~ine ut vitentur Bacon Tert. 50; nichil ‥ est in Euuangelio nisi honestum; nulla est ibi ~o T. Chobham Praed. 123. b omnes ‥ ~ines ab ipso celant rege, ne corrigantur Map NC V 7 f. 72v; ubi ~inem majorem et enormiorem excessum perpetravit, ibi dedecus ‥ majus Gir. IK II 2; turpe reputans a pueritia si quam ~inem relinqueret unquam aut preteriret intemptatam Id. Invect. I 12; nec libenter audiet nec libenter loquetur ~ines T. Chobham Praed. 139. 4 (also caro ~inis, w. ref. to Exod. xxviii 42) nakedness, private parts. feminalia ‥ linea ad operiendam carnem ~inis Bede Tab. 466C; sacra lex prohibet cognationis ~inem revelare (Lit. Papae) Id. HE I 27 p. 50; non habuisti quo tegeres carnem ~inis tue J. Ford Serm. 102. 10; de illis qui libidinose obtrectant pudenda. si qui obtrectaverit puelle vel mulieris pectus vel ~inem ‥ si laicus tres dies peniteat Rob. Flamb. Pen. 297.

turpĭtūdō, (9) ĭnis, f. (turpis), ¶ 1 laideur, difformité [sens premier, rare] : Cic. Off. 1, 105 ¶ 2 laideur morale, honte, turpitude, indignité, déshonneur, infamie : Cic. Font. 37 ; Phil. 7, 15 ; Tusc. 2, 66, etc. ; fugæ Cæs. G. 2, 27, 2, la honte dʼavoir fui ; per turpitudinem Sall. C. 13, 2, honteusement ; quæ cum turpitudine aliqua dicuntur Cic. Cæl. 69, tout ce qui se dit comportant qq. infamie ; in scenam prodire nemini fuit turpitudini Nep. præf. 5, paraître sur la scène ne fut pour personne un déshonneur [en Grèce] || pl., Cic. Inv. 2, 37 ; Verr. 2, 5, 107, etc.

turpitūdō, inis f (turpis)

1. lelijkheid;
2. (metaf.) schande, smaad; ➤ alci turpitudini est (m. inf.) het maakt iem. te schande;
3. onzedelijkheid, zedeloosheid, slechtheid, ook plur. [iudicum; verborum].

turpitudo , inis. f.
醜。忝辱。邪淫。— generis 卑家子。

Suggest a Translation
See an image

, Locus turpis, obscœnus, cloaca. Thwroczius in Salomone Rege Hungar. cap. 36 : Corpus Saraceni rapuerunt, et in Turpitudinem projecerunt. , Pudenda, in Legibus Luithprandi Regis Longob. tit. 106. § 1. 135. (6, 82.) Capitula Theodori Cantuar. cap. 29 : Si quis obtrectaverit puellæ aut mulieris pectus, vel Turpitudinem earum, etc. Occurrit non semel hac notione in Libris sacris. Vide Concilium Calchutense ann. 787. can. 10.

turpitūdō inis, f

turpis, unsightliness, repulsiveness, foulness, deformity: an est ullum maius malum turpitudine?—Fig., baseness, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitude: ut nulla turpitudo ab accusatore obiceretur: turpitudinem delere ac tollere: vitandae turpitudinis causā: cum summā turpitudine aetatem agere, S.: ut turpitudinem fugae virtute delerent, Cs.: turpitudinum societas, fellowship in vile practices: qui est gurges turpitudinum omnium.

turpitudo

Saved

Recent