Logeion | umidus

nox umida caelo praecipitat
dewy night is sinking from the heaven

ūmidus, a, um: adj. (ūmeō), moist, wet, damp, dewy, 2.8, et al.; liquid, 4.486.

ūmĭdus (less correctly hū-), a, um, adj. [umeo].

Prop., moist, humid, damp, dank, wet (freq. and class.): simplex est natura animantis, ut vel terrena sit vel ignea vel animalis vel umida, Cic. N. D. 3, 14, 34; cf.: terrena et umida, id. Tusc. 1, 17, 40: tellus, Lucr. 2, 873; so, terra, id. 6, 1100: ignem ex lignis viridibus atque umidis facere, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 45; cf.: (naves) factae subito ex umidā materiā, Caes. B. C. 1, 58: saxa, Lucr. 5, 948 sq.: linguaï templa, id. 4, 622: lumina, Ov. M. 9, 536: creta, Hor. Epod. 12, 10: quanto umidius est solum, Col. 4, 19, 2: ager uliginosus umidissimus, Varr. L. L. 5, 5, 9, § 44: umidissimum cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 133: subices, Enn. ap. Gell. 4, 17, 14: nox, Verg. A. 2, 8: dies, Quint. 11, 3, 27: nulla dies adeo est australibus umida nimbis, Ov. P. 4, 4, 1: solstitia, Verg. G. 1, 100: regna, i. e. of the river, id. ib. 4, 363: caedunt securibus umida vina, i. e. formerly liquid (now frozen), id. ib. 3, 364 Heyn.: caligo, quam circa umidi effuderant montes, Curt. 4, 12, 20: maria, Verg. A. 5, 594: mella, id. ib. 4, 486: umidiora et aquosa, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 9.—As subst.: ūmĭdum, i, n. (sc. solum), a moist, wet, or damp place: castra in umido locare, Curt. 8, 4, 13: pontes et aggeres umido paludum imponere, Tac. A. 1, 61: herba in umidis nascens, Plin. 24, 11, 63, § 104: Sirius alto Defluit ab caelo mersumque per umida quaerit, i. e. the ocean, Avien. Arat. 755; cf. Cels. praef. 1.—
II Fig., watery, weak: verba, Gell. 1, 15, 1.

ūmidus (hūmidus), a, um (umeo), feucht, naß (Ggstz. aridus u. siccus), I) im allg.: materia, Caes.: ligna, Cic.: regna, vom Flusse Peneus, Verg.: nox, tauige, Ov.: lectus, tränenfeuchtes, Cic.: lumina, tränenfeuchte, Ov.: loca (Ggstz. loca sitientia), Plin.: regiones umidae aridaeque, Sen.: umidius solum, Colum.: umidissimus ager, Varro LL.: umidissimi venti, Vitr. – poet., vina, vorher flüssig (jetzt gefroren), Verg.: mella, flüssige, Verg.: maria, voll Naß, Verg.: Ide, quellenreich, Ov. – subst., a) ūmidum, ī, n., α) übh. das Feuchte, Nasse (Ggstz. aridum, siccum), Colum. 3, 12, 3. Apul. de Plat. 1, 17. – β) das Feuchte, Nasse = eine feuchte, nasse Stelle, feuchter Boden, castra in umido locare, Curt. 8, 4 (15), 13. – mit Genet., aggeres umido paludum (auf Morästen) imponere, Tac. ann. 1, 61. – b) ūmida, ōrum, n., α) feuchte, wässerige Teile, Cic. Tusc. 1, 40: so auch Kompar. umidiora, Apul. de Plat. 1, 14. – β) feuchte, nasse Stellen, herba nascens in umidis, Plin. 24, 104. – γ) dünne (wässerige) Nahrungsmittel, Cels. 4, 4 (7). – δ) (poet.) das Naß = der Ozean, Avien. Arat. 792. – II) insbes.: a) v. Körper u.v. darauf Bezüglichem, saftreich (Ggstz. siccus), corpus, Cels.: alii (homines) umidi, alii sicci, Cels. – subst., ūmida, ōrum, n., Säfte im Körper, Cels. 1. praef. p. 3, 21 D. – b) als mediz. t.t., malleus morbus u., der wässerige Rotz (Ggstz. aridus od. siccus), Veget. mul. 1, 2 sq.; 1, 10, 1; 4, 3, 2.

umidus (hum-) [CL] 1 covered in or permeated with moisture, wet, moist. b (as sb. n.) wet ground. humida fluctivagi sacrantem caerula ponti Aldh. VirgV 421; qualiter non infusis pedibus corporale pondus habentibus et materiale onus deambulabat in ~am et instabilem substantiam Bede Mark 197C; humida contrito stillabant assere tecta Frith. 400; et fletus uberes noli despicere / sed genas humidas festina tergere Walt. Wimb. Carm. 627; omnia corpora tangentia se in aere vel aqua habent superficies humidas Bacon Maj. I 151; [circulus circa candelam] in vaporibus oculi humidi generatur distans a candela Ib. II 201; respice cum oculo humido tua pudenda peccata AncrR 104. b factus est finis ad terram, de humido ad solidum, de turbato ad firmum, de itinere ad finem Alcuin Exeg. 826B; c1209 in terris cultis et colendis, sartatis et sartandis, in sicco et humido Couch. Furness II 569; cum communibus asiamentis ville de Wryghtynton' pertinentibus in bosco, in plano, in sicco et humido Cart. Burscough 103; 1297 [Trederf and Gounrytir] in sicco et humido AncD A 99. 2 (in analysis of substance or entity or of its nature) that contains moisture or wetness (also w. ref. to associated characteristics, influences, or sim.); b (in astr. context); c (transf. or fig.); d (as sb. n.); e (~um radicale). aqua frigida et humida, aer humidus et calidus Bede TR 35; sanguis qui in pueris pollet humidus et calidus est Byrht. Man. 10; si aqua est sicca, et ignis est humidus; neutrum enim verum est Anselm (CurD I 12) II 70; calidum et humidum sit epar Alf. Angl. Cor 10 p. 42; [cataracta] humida dicitur cum humores non solidantur nec desiccantur in substantiam pellicule Quaest. Salern. B 302; vapor humidus omnia creat et renovat T. Chobham Serm. 24 f. 10rb; sapiens ‥ est qui ‥ novit ‥ quibus proportionibus fiunt elementorum et humidarum partium principalium spirituum et anime cm corpore concordie Gros. 5; jujube ‥ fructus est calidus et humidus in primo gradu SB 26. b dicimus lunam in ariete esse calidam et siccam, in geminis calidam et humidam, et in cancro frigidam et humidam: et quando conjungitur Saturno fit frigida et sicca, et quando Jovi calida et humida Bacon Maj. I 130; planetas humidos ‥ considerabis Gros. 51. c pueritia humida et calida Byrht. Man. 10; de paenitentia sicca et ‥ humida ‥ est, cum habet utrumque suumque luget peccatum magna cordis contritione Simil. Anselmi 145. d siccum ‥ et humidum omnium operationi subjecta materia Alf. Angl. Cor 13 p. 64; loco ‥ ipsius [eris] potest poni sal acrum ‥ item et salsedo †muidorum [l. ~orum] M. Scot Lumen 252; calidum et frigidum, humidum et siccum, sunt prime qualitates tangibiles T. Sutton Gen. & Corrupt. 125. e humidum ‥ radicale est illud quod est in membris radicalibus imbibitum, quod est quasi instrumentum naturale, in quo virtutes anime in organis site vel in partibus subjecti quasi dissimilibus convertunt humidum nutribile attractum in complexionem membri vel partis nutriende Ps.-Gros. Summa 521; proporcio caloris naturalis cum humido radicali per humidum cibale nutrita quod vitam principat et conservat, cum vita nichil sit nisi ardor caloris naturalis in humido radicali per totum corpus expansus, qui propter humidi radicalis inopiam quandoque extinguitur Kymer 3. 3 (of weather, season, or sim.) wet, rainy. umida nimbosis dum stillant aethera guttis Aldh. CE 4. 9. 3; hiems ‥ utpote longius sole remoto, frigidus est et humidus Bede TR 35; ver humidum et calidum ‥ hiemps frigida et humida Byrht. Man. 10.

ūmidus, a, um (umeo) vochtig, nat, sappig [nox bedauwd; regio; Ide rijk aan bronnen; lumina, lectus nat van tranen]; vloeibaar [mella]; — subst. ūmidum, ī n (a) (postklass.) vochtige plaats, vochtige bodem; (b) (plur.) vochtige plaatsen.

ūmidus (not hū-), adj.

VG-, moist, humid, damp, dank, wet: natura animantis, vel terrena sit vel ignea vel umida: (naves) factae ex umidā materiā, Cs.: creta, H.: dies umida nimbis, O.: regna, i. e. of the river, V.: caedunt securibus umida vina (i. e. it was frozen), V.: montes, Cu.: mella, V.—As substn. (sc. solum), a swamp: castra in umido locare, Cu.

umidus

Saved

Recent