εὐμετάθετος
εὐμετάθετος, easily changing
εὐμετά-θετος, ον,
- easily changing, πρὸς ἔλεον Plu. Praec. 2.799c; changeable, fickle, Id. Dio 53, Vett.Val. 243.30, App. Mac. 16.
- II portable, Gal. 11.215.
εὐ·μετάθετος, ος, ον :
1 facile à changer : πρὸς ἔλεον, Plut. M. 799c, facile à amener à la pitié ||
2 changeant, inconstant, Plut. Dio. 53.
Étym. εὖ, μετατίθημι.
εὐμετάθετος, leicht umzustellen, umzustimmen, z.B. πρὸς ἔλεον Plut. reipubl. ger. praec. 3 ; veränderlich, καὶ ταραχώδης καὶ στασιαστικός Plut. Dio 53.