θεηκολεών
θεηκολεών, dwelling of a θεηκόλος
θεηκολ-εών, ῶνος, ὁ,
- dwelling of a θεηκόλος, Paus. 5.15.8.
θεηκολεών, ῶνος (ὁ) demeure de prêtres, Paus. 5, 15, 8, mot éléen.
Étym. θεηκόλος.
θεηκολεών, ῶνος, ὁ, Priesterwohnung (elisches Wort), Paus. 5.15.10.