Θυώνη

Θῠώνη, ἡ, (θύω B)

• epith. of Semele, h.Hom. 1.21, Sapph. Supp. 6.10, Pi. P. 3.99, D.S. 3.62, etc.:—Adj. Θυωναῖος Διόνυσος Opp. C. 1.27.
• • II θῠώνη, Dor. -ᾱ, ἡ, portion of sacrifice, acc. pl. -ας Abh. Berl.Akad. 1928(6).12 (Cos); cf. Hsch. s.v. θύανον.